നിരുപമ 5 [Manjusha Manoj] 155

​നിരുപമ: “കുടിക്ക്… നമ്മുടെ സ്വന്തം വീട്ടിലെ ആദ്യത്തെ ചായ.”
​ജിത്തു ആ കപ്പ് വാങ്ങി ഒരിറക്ക് കുടിച്ചു. എന്നിട്ട് അത് അവൾക്ക് നീട്ടി. അവൾ അത് വാങ്ങി, അവന്റെ ചുണ്ട് പതിഞ്ഞ അതേ സ്ഥലത്തു തന്നെ ചുണ്ട് ചേർത്ത് കുടിച്ചു. ചായയുടെ ചൂടിനൊപ്പം അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടും ആ കപ്പിൽ നിറഞ്ഞു. അവർ മാറി മാറി ആ ചായ കുടിച്ചു തീർത്തു.

​ജിത്തു കപ്പ് താഴെ വെച്ചിട്ട് അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ജിത്തു: “നിരു… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഇനി നമ്മളെ തടുക്കാൻ ആരുമില്ല. വാതിൽ അടച്ചാൽ പിന്നെ നമ്മൾ പൂർണ്ണ സ്വതന്ത്രർ.”

​അവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈ ചുറ്റി അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു.

ജിത്തു: “ഇനി എനിക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിന്നെ കളിക്കാം… രാവിലെന്നോ ഉച്ചയെന്നോ ഇല്ലാതെ… നിന്നെ എനിക്ക് കളിച്ച് മരിക്കാം.”

​നിരുപമ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ അവന്റെ കവിളിൽ അടിച്ചു.
നിരുപമ: “അതങ്ങോട്ട് മനസ്സിൽ വെച്ചാൽ മതി… എന്റെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ നടക്കില്ല മോനെ…”

​ജിത്തു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.

ജിത്തു: “സമ്മതം ഞാൻ ഇപ്പോൾ വാങ്ങി തരാം…”

​അവൻ അവളെ തറയിൽ വിരിച്ച പായയിലേക്ക് കിടത്തി. പുറത്ത് ഇരുട്ട് പരന്നിരുന്നു. മുറിയിലെ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി. ജിത്തു അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു.

​ജിത്തു: “എന്റെ പെണ്ണെ… നിന്നെ ഞാൻ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു…”
​അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. പിന്നെ കണ്ണുകളിൽ, മൂക്കിൽ, കവിളുകളിൽ. ഒടുവിൽ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ തേടിയെത്തി. അതൊരു വന്യമായ ചുംബനമായിരുന്നില്ല. വളരെ സാവധാനം, ആഴത്തിലുള്ള ഒന്ന്.