സമയം 8 മണി കഴിഞ്ഞു. നിരുപമ മെല്ലെ കണ്ണു തുറന്നു. അപരിചിതമായ മുറി കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും, തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ജിത്തുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
എഴുന്നേറ്റ് പ്രാതൽ ഉണ്ടാക്കണം. അവൾ മെല്ലെ ജിത്തുവിന്റെ കൈ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ തുനിഞ്ഞതും, ഉറങ്ങുകയാണെന്ന് കരുതിയ ജിത്തു പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
നിരുപമ: “അയ്യോ…”
അവൾ തിരികെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. ജിത്തു അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.
ജിത്തു: “എങ്ങോട്ടാടി രാവിലെ തന്നെ? ഇവിടെ കിടക്ക്…”
നിരുപമ: “വിടടാ… സമയം വൈകി. എനിക്ക് വിശക്കുന്നു. പോയി വല്ലതും ഉണ്ടാക്കട്ടെ.”
ജിത്തു അവളെ വിട്ടില്ല. അവൻ അവളെ മലർത്തി കിടത്തി അവളുടെ മുകളിലേക്ക് കയറി. ഉറക്കച്ചടവുള്ള കണ്ണുകളോടെ അവൻ അവളെ നോക്കി.
ജിത്തു: “നിനക്ക് മാത്രമല്ല വിശപ്പ്… എനിക്കും വിശക്കുന്നുണ്ട്.”
അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ കവർന്നു. പല്ല് തേക്കാത്ത വായ ആയിരുന്നിട്ടു കൂടി, ആ പ്രഭാത ചുംബനം അവർക്ക് മധുരമുള്ളതായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ നുണഞ്ഞു. നിരുപമ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തിരിച്ചും ചുംബിച്ചു.
ചുംബനത്തിന് ശേഷം ജിത്തു മെല്ലെ പിന്നോട്ട് മാറി. പുതപ്പ് മാറിയപ്പോൾ അവന്റെ ലിംഗം ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി കമ്പിപ്പാര പോലെ ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് നിരുപമ കണ്ടു. രാവിലത്തെ മൂത്രശങ്കയും കാമവും കാരണം അത് പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ പാകത്തിന് വീർത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ur right
Ini part ille avasanicho
ഓരോ കളികളും കുറച്ചുകൂടി വിശദമായി എഴുതുകയാണെങ്കിൽ നല്ലതായിരിക്കും മാത്രമല്ല സംസാരങ്ങൾ കുറച്ചും കൂടെ വൾഗർ ആകുകയാണെങ്കിൽ കുറച്ചും കൂടി രസകരമാക്കും
ഒരു കളികളും കുറച്ചുകൂടി വിശദമായി എഴുതുകയാണെങ്കിൽ നല്ലതായിരിക്കും. മൊത്തമല കുറച്ചു സംസാരങ്ങളും അതേ കൂടുതൽ രസകരമാക്കും
അടിപൊളി ആയി.. നല്ല പോലെ ആസ്വദിക്കട്ടെ
ലച്ചു, ആയി ഒരു കളി ഉണ്ടക്കോ
❤️❤️adipoli porate
ഇത്രേ ഉള്ളൂ. ഇതിലപ്പുറം ഒന്നും വരാനില്ല. കേരളത്തിലല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ നാട്ടിൻപുറത്തെ നാട്ടുക്കൂട്ടം അവരെ അവരുടെ പ്രാകൃത ശിക്ഷകൾക്ക് വിധേയരാക്കി നാട്ടിൽ നിന്നുതന്നെ ആട്ടിയോടിച്ചേനെ.
നാണക്കേടെന്ന് നാം തന്നെ കരുതിയാൽ പിന്നെ പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ പാടാണ്. ഇവിടെ അവൻ തെമ്മാടിയായത് കൊണ്ടുതന്നെയാണ് അവളെ വളച്ചത്. എന്നാൽ പ്രണയം അവരെ അടിമുടി മാറ്റി. വിമോചിതയായ സ്ത്രീയാണിന്നവൾ. സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലാത്ത ലക്ഷക്കണക്കിന് സ്ത്രീകൾ ഇന്നും വിധിയെ പഴിച്ച് അടുക്കളകളിൽ ചടഞ്ഞ് കൂടുന്നു. ഒരിക്കലും പൂവണിയാത്ത മോഹങ്ങളുമായി മരിച്ചു ജീവിക്കുന്നു. അതേ സമയം സ്വന്തം മക്കളെയും ഇത്തരമൊരു ജീവിതത്തിനു തന്നെ തയ്യാറെടുപ്പിക്കുന്നു. എന്തൊരു ഐറണി അല്ലേ.
ന്നൊംതരം എഴുത്ത്.