നിരുപമ 5 [Manjusha Manoj] 155

​അവൾ അമ്മയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. നിരുപമയുടെ മുഖത്തെ തിളക്കവും, മാറാത്ത ക്ഷീണവും ലെച്ചു ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ലെച്ചു: “ടൂർ ഒക്കെ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു? അടിച്ചു പൊളിച്ചോ?”

​നിരുപമ: “ആ… കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. ഓഫീസ് സ്റ്റാഫ് എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ… നല്ല രസമായിരുന്നു.”

​നിരുപമ ബാഗ് താഴെ വെച്ച് വെള്ളം കുടിക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോകാൻ തുനിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് ലെച്ചുവിന്റെ ചോദ്യം ഒരു അമ്പ് പോലെ വന്നത്.

​ലെച്ചു: “അമ്മയുടെ ഓഫീസ് ടൂറിൽ ജിത്തുവും വന്നിരുന്നോ?”
​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും നിരുപമ ശരിക്കും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. അവൾ തിരിഞ്ഞ് മകളെ നോക്കി. ലെച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് പുച്ഛവും ദേഷ്യവും കലർന്ന ഒരു ചിരി.

​നിരുപമ (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ): “നീ… നീ എന്താ ഈ പറയുന്നേ? ജിത്തുവിനെന്താ എന്റെ ഓഫീസ് ടൂറിൽ കാര്യം? അവന് ക്ലാസ്സില്ലേ?”

​ലെച്ചു (രൂക്ഷമായി): “അത് തന്നെയാ എനിക്കും ചോദിക്കാനുള്ളത്. അമ്മ ടൂർ പോയ അന്ന് മുതൽ ജിത്തുവും ക്ലാസ്സിൽ വന്നിട്ടില്ല. അമ്മ പോയ അതേ ദിവസം അവനും മുങ്ങുന്നു. ഇത് യാദൃശ്ചികമാണോ അമ്മേ?”

​നിരുപമയ്ക്ക് എന്ത് മറുപടി പറയണം എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. തൊണ്ട വരണ്ടു പോയി.
നിരുപമ: “അവന്… അവന് പനിയാണെന്ന് അവൻ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു… അതാകും വരാത്തത്. അല്ലാതെ എന്റെ കൂടെ… നീ ആവശ്യമില്ലാത്തത് ചിന്തിക്കല്ലേ ലെച്ചു…”
​ലെച്ചു: “ഓഹോ… പനിയാണല്ലേ… ശരി.”

​ലെച്ചു പിന്നെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. പക്ഷെ ആ ‘ശരി’ എന്ന വാക്കിൽ ഒരു ഭീഷണിയുണ്ടായിരുന്നു. നിരുപമ വേഗത്തിൽ ബാഗുമായി ബെഡ്റൂമിലേക്ക് ഓടി. വാതിലടച്ച് അവൾ കിതച്ചു.