നിഷിദ്ധ കാമപായസങ്ങൾ 001 [ഡോ. കിരാതൻ] 260

അമ്മ ഒന്ന് അത്ഭുതപ്പെട്ട് എന്നെ നോക്കി. “നീ എന്തൊക്കെയാടാ ഈ പറയുന്നത്? ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയല്ലേ?” എന്ന് ചോദിച്ചെങ്കിലും അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.

“അമ്മയാകുന്നതിന് മുൻപ് അമ്മ ഒരു സ്ത്രീയാണല്ലോ,” ഞാൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. “ഈ നാൽപ്പത്തെട്ട് വയസ്സ് എന്നത് ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പ്രായമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. അമ്മയുടെ ഈ ആകാരവടിവും സൗന്ദര്യവും കണ്ടാൽ ആരും നോക്കി നിന്നുപോകും. അമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും ആ പഴയ കോളേജ് കുമാരിയുടെ ലുക്കുണ്ട്.”

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരിയും കള്ളനാണവും വിരിഞ്ഞു. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ഞങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ദൂരം പതുക്കെ കുറയുകയായിരുന്നു.

അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ആ കള്ളനാണം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കൂടുതൽ ധൈര്യം തോന്നി. ഞാൻ അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. മുറിയിലെ നൈറ്റ് ലാമ്പിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം അമ്മയുടെ മുഖത്ത് തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“അമ്മേ…” ഞാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു. ഇത്തവണ എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു മകന്റെ കരുതലിനേക്കാൾ ഉപരിയായി ഒരു പുരുഷന്റെ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അമ്മ പുസ്തകം പതുക്കെ മടക്കിവെച്ചു.

“എന്താടാ മാത്തൻ? നീ ഇങ്ങനെ നോക്കിയാൽ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമം തോന്നുന്നു.” അമ്മ ഒന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈകളിൽ മെല്ലെ പിടിച്ചു. ആ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“പരിഭ്രമിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു അമ്മേ? സത്യം പറയുമ്പോൾ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? അച്ഛൻ പോയ ശേഷം അമ്മ ഒറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ, അമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ പെൺകുട്ടി എവിടെയോ ഒളിച്ച് പോയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ പഴയ ആലീസിനെ എനിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടിയതുപോലെ തോന്നുന്നു.”