അയാൾ: “എടാ, ഞാൻ നാട്ടിലേക്കു പോവുവാ. (അയാൾ ഫ്രാൻസിലാണു ജോലി) അപ്പോൾ ടെലഗ്രാം അത്ര ആക്റ്റീവ് ആയിരിക്കില്ല. ഒരു മാസം നാട്ടിലുണ്ടാകും. നീ നിന്റെ രീതിക്ക് ഒന്നു ട്രൈ ചെയ്യ്. കേട്ടോ? ഞാൻ വീണ്ടും വരുമ്പോൾ ഫുൾ ഡീറ്റയിലായിട്ടു ചോദിക്കാം.”
“ഓക്കേ ബ്രോ.”
അപ്പോൾ ഇനി കുറച്ചു ദിവസത്തേക്കു പോക്കറ്റ് മണി കിട്ടാത്ത അവസ്ഥ. അതോർത്തപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞ പോലെ വീട്ടിൽ കുറച്ചുകൂടി ഓപ്പണാകണമെന്നു തീരുമാനിച്ചു. ഇന്ന് ആരോടും ചോദിക്കാതെ തന്നെ ന്യൂഡായി കിടക്കാമെന്നു തീരുമാനിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും അമ്മ വന്നു. അല്പം വിയർത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ജോലി കൂടുതലുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അങ്ങനെയാണ്.
“ഇന്നു നല്ല പണിയുണ്ടായിരുന്നോ?”
അമ്മ: “ആ ഡാ, ഒരു ചെറിയ കല്യാണ ഓർഡറുണ്ടായിരുന്നു. അവസാന നിമിഷമാണ് അവർ കൊണ്ടുവന്നത്. പിന്നെ പെട്ടെന്നു വേണമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചു കാശു കൂടുതൽ തരാമെന്നും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഏറ്റെടുത്തതാ.”
“അടുത്തുള്ള ആരുടെയെങ്കിലും ആണോ കല്യാണം?”
അമ്മ: “ആ, സുൽഫാദ് ഹോട്ടലിലെ അയാളുടെ മോളുടേതാ.”
“ഓ ഓക്കേ.”
അമ്മ: “എടാ, റിസു ലേറ്റാകുമെന്നു പറഞ്ഞു.”
“ആ, രിയയുടെ വീട്ടിൽ നിൽക്കുമെന്നു പറഞ്ഞു.”
അമ്മ: “എന്തു കാരണമെന്നു പറഞ്ഞോ?”
“അവൾക്കു വർക്കുണ്ടായിരിക്കും.” (അവൾക്കും അവളുടെ കുറച്ചു ഫ്രണ്ട്സും കൂടിച്ചേർന്നു കോളേജ് പുള്ളേർക്ക് പ്രോജക്ട് ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്ന പരുപാടിയുണ്ട്.)
അമ്മ: “ആ, നീ വല്ലതും കഴിച്ചോ?”
“ഇല്ല അമ്മ വരാൻ വെയ്റ്റ് ചെയ്യുവായിരുന്നു. രാവിലത്തെ പൂരിയും കറിയും ഇരിപ്പുണ്ട്.”
