“അമ്മ ഉറങ്ങിയോ?”
അമ്മ: “ഇല്ല, എന്തെടാ പറയാൻ?”
“ഇന്ന് ഇന്നേഴ്സിലിട്ടു നിന്നപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?”
അമ്മ: “എന്തോന്ന്?”
“അല്ല, ഡ്രസ്സിട്ടുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്നതു കൊള്ളാമോ അതോ ഇല്ലാതെ നിൽക്കുന്നതു കൊള്ളാമോ എന്നു ചോദിച്ചതാ.”
അമ്മ: “അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ ഇല്ലാതെ നിൽക്കുന്നതാണു കുറച്ചുകൂടി സുഖം. പക്ഷേ വീട്ടിൽ ആരെങ്കിലും പെട്ടെന്നു കയറിവന്നാലോ?”
“ഇവിടെ ആരു വരാനാ? എത്ര കൊല്ലമായി നമ്മൾ ഇവിടെ രാത്രി ആരെങ്കിലും വന്നിട്ട്?”
അമ്മ: “അതില്ല.”
“അമ്മേ, ഇങ്ങനെ നിൽക്കാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ സ്ഥിരമാക്കിക്കൂടെ?”
അമ്മ: “എങ്ങനെ, ബ്രാ പാന്റി മാത്രമിട്ടോ?”
“ആ.”
അമ്മ: “എടാ, നിൽക്കാൻ എനിക്കും ആഗ്രഹമുണ്ട്. പക്ഷേ ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ പ്രശ്നമാകും.”
“ആരു കാണാനാ? ഈ തൊട്ടതിന്റെ അകത്തു നമ്മുടെ വീടു മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ?”
അമ്മ: “എങ്കിലും ഒരു പേടി പോലെ. പിന്നെ നിന്റെ ഇത്ത എന്നെ കളിയാക്കും അങ്ങനെയൊക്കെ നിന്നാൽ.”
“ആ, അവളുടെ കാര്യം വിട്. അവൾ കളിയാക്കുന്നതൊന്നുമില്ല.”
അമ്മ: “ആ, രണ്ടു ദിവസം അങ്ങനെ നിന്നാൽ പിന്നെ മൂന്നാമത്തെ ദിവസം അവളുടെ കളിയാക്കലൊന്നും കാണില്ല അല്ലേ?”
“ ആ.”
അമ്മ: “ആ, നോക്കാം. ഇതുപോലെ തളർന്നു വരുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ ഡ്രസ്സെടുത്തിടാൻ നല്ല മടിയാണെടാ. അന്നൊക്കെ ഞാൻ ആലോചിക്കും ഡ്രസ്സിടാതെ നിന്നാലോ എന്ന്. പിന്നെ അങ്ങനെയൊക്കെ നിൽക്കണോ എന്നൊരു ചമ്മലും.”
“എന്തിനു ചമ്മൽ? ഇവിടെ നമ്മൾ മൂന്നു പേരും മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ?”
അമ്മ: “ആ, ആലോചിക്കാം. അതു പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഓർത്തത്, നിന്റെ ഇത്തയെ ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കണം.”
