ഓൺലൈൻ ആങ്ങള 3 [ഗില്ലി ബാല] 225

ആ നിമിഷം, ഒരു സഹോദരന്റെ എല്ലാ മുൻകരുതലുകളും എന്റെ ഉള്ളിൽ വെണ്ണ പോലെ ഉരുകിത്തീർന്നു.

​അമ്മു: (ക്യാമറയിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട്) “എന്താ മഹിയേട്ടാ മിണ്ടാത്തത്? ഏട്ടന് എന്നെ ഇങ്ങനെ കാണുന്നത് അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായോ? അതോ ഏട്ടന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ആ പഴയ ചെറിയ പെങ്ങളല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഏട്ടനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നുണ്ടോ?”

​അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ആ താളം എന്നെ വല്ലാതെ കീഴ്പ്പെടുത്തി. ഞാൻ എന്റെ ഷോർട്സിനുള്ളിലെ മുറുക്കം കുറയ്ക്കാനെന്നോണം ഒന്ന് അനങ്ങിയിരുന്നു. അത് കണ്ടിട്ടാകാം അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വന്യമായ ചിരി പടർന്നു.

​ഞാൻ: “നീ… നീ വല്ലാതെ മാറിപ്പോയി അമ്മൂ. നിന്റെ ഓരോ ചലനവും, നിന്റെ ഈ സംസാരവും… എല്ലാം എന്നെ ശരിക്കും വട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നിന്നെ ഈ രൂപത്തിൽ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്താ പറയേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ല.”

​അമ്മു: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “എങ്കിൽ ഒന്നുറപ്പിക്കാം, ഏട്ടന് എന്റെ ഈ രൂപം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ നോക്കി നെടുവീർപ്പിടുന്നത്? ഏട്ടന് ഇത്രയ്ക്ക് പൂതിയുണ്ടെങ്കിൽ നേരിട്ട് വന്ന് കണ്ടൂടെ? ബാംഗ്ലൂർ അത്ര ദൂരമൊന്നുമല്ലല്ലോ.”

​അവളുടെ ആ ക്ഷണം കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി.

​ഞാൻ: “ബാംഗ്ലൂർക്കോ? അവിടെ വന്ന് കണ്ടിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തിനാ?”

​അമ്മു: (അല്പം കൂടി താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “എന്തിനാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരേണ്ടതുണ്ടോ? ഏട്ടന് എന്റെ ഈ ‘പുതിയ മാറ്റങ്ങൾ’ നേരിട്ട് കണ്ട് ബോധ്യപ്പെടണ്ടേ? അവിടെ കുവൈറ്റിൽ ആ റൂമിൽ തനിയെ ഇരുന്ന് എന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കി ഓരോന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതല്ലേ ഏട്ടാ നേരിട്ട് കാണുന്നത്? എനിക്കും ഏട്ടന്റെ ആ ഉരുക്കു പോലുള്ള ബോഡി ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കണം എന്നുണ്ട്.”