ഓൺലൈൻ ആങ്ങള 3 [ഗില്ലി ബാല] 141

​അമ്മു: “അയ്യോ ഏട്ടാ… ഏട്ടൻ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും പഴയ മഹിയേട്ടൻ തന്നെയാണ്. പക്ഷെ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു.”

​ഞാൻ: “പേടിയല്ല അമ്മൂ… നീ എന്നെ വിശ്വസിച്ചില്ല എന്നതാണ് സത്യം. നിന്റെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും ഓരോ ഇഷ്ടങ്ങളും എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്ന നീ, ഇത്രയും വലിയൊരു കാര്യം ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നുന്നുണ്ട്. എന്നോട് നിനക്ക് ആ ഒരു സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നീ ഇത് പറയുമായിരുന്നു. ശരിക്കും ഞാൻ നിന്റെ ആരുമല്ല എന്ന് നീ ഇപ്പോൾ തെളിയിച്ചു.”

​അമ്മു: “അങ്ങനെയല്ല ഏട്ടാ… ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്കൂ.”

​ഞാൻ: “വേണ്ട അമ്മൂ… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഒന്നും കേൾക്കണ്ട. എനിക്ക് അല്പം സമാധാനം വേണം. നീ നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് നടന്നോളൂ. എനിക്ക് നിന്നെ നിർബന്ധിക്കാൻ അവകാശമില്ലല്ലോ. പക്ഷെ നീ എന്നെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.”

​അവൾ കൂടുതൽ എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് അതിനൊന്നും തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവളുടെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് അപരിചിതമായി തോന്നി.

​ഞാൻ: “ശരി അമ്മൂ… എനിക്ക് കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്. നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം.”

​അത്രയും സൗമ്യമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ഫോൺ കട്ടാക്കി. ദേഷ്യത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു വലിയ ശൂന്യതയാണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. ബെഡിൽ വെച്ചിരുന്ന ഫോണിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു. അവൾ അയച്ച ഓരോ ചിത്രങ്ങളും ഇപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഭാരമായി മാറുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.