വേഗം മുഖം കഴുകി ഫ്രഷ് ആയി ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി. കിച്ചനിൽ നിന്നും ബിരിയാണി ചൂടാക്കുന്ന മണം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഹാളിലെ മേശപ്പുറത്ത് ഇന്നലെ വാങ്ങിയ ബിരിയാണി അവൾ വിളമ്പി വെച്ചിരുന്നു. ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അവൾ അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കുന്നില്ല. ആ പഴയ കുറുമ്പും സംസാരവുമെല്ലാം എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞതുപോലെ.
അമ്മു: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “മഹിയേട്ടാ… ഇത് കഴിക്ക്. ചൂടുണ്ട്.”
അവൾ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. ആ മുറിയിലാകെ ഒരു വല്ലാത്ത നിശബ്ദതയായിരുന്നു. രാവിലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒരു കനലായി ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ കിടന്നു. പക്ഷേ, അവൾ അഴിച്ചിട്ട ആ പാന്റീസിലെ നനവ് ഓർക്കുമ്പോൾ, അവളും എന്നെപ്പോലെ തന്നെ ആ നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്ന സത്യം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആവേശം നിറച്ചു.
ഞാൻ അവളുടെ അരികിലായി ഇരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
ഇനിയെന്തെന്ന് എനിക്കുമൊരു പിടിയും ഇല്ലായിരുന്നു…
ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഒട്ടും കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. കഴിച്ച പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വെച്ച് അവൾ ജനാലയ്ക്കൽ പോയി പുറത്തെ തിരക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഞാൻ ബെഡിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ഇരുന്നു. മനസ്സ് നിറയെ ബാത്ത്റൂമിൽ കണ്ട ആ നനഞ്ഞ പാന്റീസിന്റെ ഗന്ധവും രാവിലെ നടന്ന ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങളുമായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും രണ്ടു ദിശകളിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. സമയം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നെ അവൾ വെറുത്തിട്ടുണ്ടാകുമോ? അതോ ആ പഴയ കാമുകനെന്ന് കരുതി ചെയ്തതാണെങ്കിലും, അത് ഞാൻ ആസ്വദിച്ചതിൽ അവൾക്ക് ദേഷ്യമുണ്ടാകുമോ?
