അമ്മു: “അതല്ല ഏട്ടാ… ഞാൻ ഏട്ടനെ ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിച്ചു എന്ന് എനിക്കറിയാം. ഏട്ടൻ എന്നെപ്പറ്റി എന്ത് കരുതിക്കാണും? ഞാൻ അത്രയ്ക്ക് മോശക്കാരിയാണെന്ന് ഏട്ടൻ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടോ?”
അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ എന്നെ വെറുക്കുന്ന ഒരിഷ്ടം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അവൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമില്ല, മറിച്ച് പറ്റിപ്പോയ ആ വലിയ അബദ്ധത്തെ ഒരു മാപ്പിലൂടെ ഒതുക്കി തീർക്കാനാണ് അവൾ ശ്രമിക്കുന്നത്.
ഞാൻ: “നീ ഒന്നിനും മാപ്പ് പറയണ്ട. എനിക്ക് നിന്നോട് യാതൊരു ദേഷ്യവുമില്ല. നീ എന്റെ അമ്മുവല്ലേ…”
ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് നേരിയൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു. പക്ഷേ, അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു വന്യമായ തിളക്കം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. ഓൺലൈൻ ഏട്ടൻ എന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചെങ്കിലും, ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്ന കാമത്തിന്റെ ഗന്ധം അപ്പോഴും മാഞ്ഞുപോയിരുന്നില്ല. അവൾ അറിയാതെ ചെയ്തതാണെങ്കിലും,
ആ നിമിഷം മുതൽ അവൾ എനിക്ക് വെറുമൊരു അനിയത്തിയല്ല, മറിച്ച് എന്റെ സിരകളെ പൊള്ളിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു
അമ്മു മാപ്പ് പറഞ്ഞതോടെ ആ മുറിയിലെ വല്ലാത്തൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ ആ ചിരി തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരേണ്ടത് എന്റെ ആവശ്യമായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ആ കുറ്റബോധം അവളെ കൂടുതൽ എന്നിൽ നിന്നും അകറ്റും.
ഞാൻ: “എടി മണ്ടീ… നീയിങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരുന്നാൽ നമ്മൾ ഇന്ന് ബാംഗ്ലൂർ കാണില്ല. വേഗം പോയി റെഡിയാക്. , നമുക്ക് പുറത്തുപോയി നല്ലൊന്ന് അടിച്ചു പൊളിക്കാം.നാളെ ട്രിപ്പ് പോകാൻ ഉള്ളതാ….”
