ഓൺലൈൻ ആങ്ങള 6 [ഗില്ലി ബാല] 140

​ഞാൻ പതുക്കെ അനങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ ചിമ്മിത്തുറന്നു. വെളിച്ചം തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ മുഖം ചുളിച്ചു.

​അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ… നേരമായോ? ഉഫ്… എന്റെ ശരീരം ആകെ തകർന്നു കിടക്കുവാ… എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും വയ്യ.”

​അവൾ പതുക്കെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർന്നു കിടന്നു. ആ നഗ്നതയിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു ആർദ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ: “11 മണിയായി അമ്മൂ… നമ്മൾ ഒത്തിരി ഉറങ്ങിപ്പോയി. നിന്റെ ശരീരം ഞാൻ അത്രയ്ക്ക് വേദനിപ്പിച്ചോ?”

​ഞാൻ അവളുടെ തോളിലെ ആ ചുവന്ന പാടുകളിൽ പതുക്കെ വിരലോടിച്ചു. അവൾ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം പ്രണയമായിരുന്നു.

​അമ്മു: “വേദനിച്ചു… പക്ഷേ ആ വേദനയ്ക്കും ഒരു സുഖമുണ്ടായിരുന്നു മഹിയേട്ടാ. ഈ ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയും സന്തോഷിച്ച മറ്റൊരു രാത്രി എനിക്കില്ല.?”

​അവൾ ഒരു കുസൃതിയോടെ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ അവളെ മുറുകെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

​ഞാൻ: നിനക്കിത് പോലെയുള്ള രാത്രികൾ. ഞാൻ ഇനിയും തരും…. ഇനി നീ എന്റെ മാത്രം പെണ്ണാണ്. പുറംലോകത്തിന് മുന്നിൽ നമ്മൾ പഴയപോലെ തന്നെയായിരിക്കും. പക്ഷേ ഈ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ നീ എന്റെ വെടിയും ഞാൻ നിന്റെ ആണും ആയിരിക്കും.”

​അമ്മു ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവൾ പതുക്കെ എന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി.

​അമ്മു: “സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ഇപ്പൊ വല്ലാത്തൊരു റിലാക്സേഷൻ തോന്നുന്നുണ്ട്. മനസ്സിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ഭാരവും ഒഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെ. ഇനി എന്നെ എപ്പോ വേണമെങ്കിലും നിനക്ക് എടുക്കാം. ഞാൻ തടയില്ല.”