അമ്മു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് വശ്യമായി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അഭിഷേക് തന്ന ആ ‘സഹായത്തിന്റെ’ രസം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഓഫീസിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത ആ മുറിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയൊരു ദാഹം തോന്നി.
ഞാൻ: “അഭിഷേക്, കുടിക്കാൻ കുറച്ച് വെള്ളം കിട്ടുമോ?”
അഭിഷേക്: “തീർച്ചയായും സർ. അതാ ആ കോർണറിൽ മിനറൽ വാട്ടർ ഡിസ്പെൻസർ ഉണ്ട്. സാറിന് അവിടെ നിന്ന് എടുക്കാം.”
അവൻ വിരൽ ചൂണ്ടിയ ഭാഗത്തേക്ക് ഞാൻ പതുക്കെ നടന്നു. അമ്മുവും അഭിഷേകും മാത്രം ഓഫീസിന്റെ എൻട്രൻസിന് അടുത്തു നിൽക്കുകയാണ്. ഞാൻ വെള്ളം കുടിക്കാൻ ആ ഡിസ്പെൻസറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന എനിക്ക് പിന്നിൽ അമ്മുവും അഭിഷേകും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും കുസൃതികൾ കാണിക്കുമോ എന്നറിയാൻ എന്റെയുള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞു.
മിനറൽ വാട്ടർ ഡിസ്പെൻസറിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നപ്പോൾ അവിടുത്തെ കൗണ്ടറിന് പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ട് സ്റ്റാഫ് അംഗങ്ങൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നത് എന്റെ കാതിൽ പതിഞ്ഞു. അവർ അമ്മുവിനെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.
സ്റ്റാഫ് 1: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “എടാ… ആ നിൽക്കുന്ന ചരക്കിനെ കണ്ടോ? ആ ബ്രൗൺ ഷർട്ടിനുള്ളിൽ അവളുടെ ആ മുലകൾ ചാടിക്കളിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ ആർക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചുപോകും. ബ്രാ ഇട്ടിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.”
സ്റ്റാഫ് 2: “അതേടാ… ആ ഷർട്ട് ലൂസ് ആയതുകൊണ്ട് അവൾ ഓരോ തവണ അനങ്ങുമ്പോഴും അതിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കാഴ്ചകൾ… ഹോ! പിന്നെ ആ വയറിന്റെ വെളുപ്പും ആ മിനുസവും കണ്ടോ. ഇങ്ങനെയുള്ള ഐറ്റങ്ങൾ ഒക്കെ എവിടുന്ന് വരുന്നു?”
