ഓൺലൈൻ ആങ്ങള 7 [ഗില്ലി ബാല] 120

ഞാൻ വാതിലിൽ പതുക്കെ മുട്ടിയതും, കുറച്ചു സെക്കന്റുകൾക്ക് ശേഷം ലോക്ക് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമ്മു വാതിൽ തുറന്നു, പക്ഷേ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല. ദേഷ്യം കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. വാതിൽ തുറന്ന പാടേ അവൾ തിരിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് നടന്നു.
​ഞാൻ പതുക്കെ പിന്നാലെ ചെന്നു. “അമ്മൂ… നീ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ദേഷ്യത്തിലാണോ? അത് വെറുമൊരു തമാശയായിരുന്നില്ലേടി…”
​ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെക്കാൻ നോക്കിയതും അവൾ അത് തട്ടിമാറ്റി. “നീ എന്നോട് മിണ്ടാൻ വരണ്ട മഹേഷേ. നിന്റെ ആ വഷളൻ ബുദ്ധി എനിക്കറിയാം. അവിടുന്ന് ഞാൻ അത്രയും പേടിച്ചു കരഞ്ഞപ്പോൾ നിനക്കിവിടെ സുഖമായിരുന്നു അല്ലേ?”
​”അല്ല അമ്മൂ, ഞാൻ…”
​”നീ ഒന്നും പറയണ്ട!” അവൾ കൈ ഉയർത്തി എന്നെ തടഞ്ഞു. “വാ തുറന്നാൽ നീ കള്ളമേ പറയൂ. എനിക്ക് നിന്റെ ഒരു വിശദീകരണവും കേൾക്കണ്ട. എന്റെ കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്ക്.”
​ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ബാഗുകൾ വലിച്ചു പുറത്തിടാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ എന്ത് സംസാരിക്കാൻ ചെന്നാലും അവൾ കടിച്ചുകീറാൻ വരുന്നതുപോലെയാണ് പ്രതികരിക്കുന്നത്. ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ ഉടനെ വലിയ വഴക്കിലേക്കാണ് കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങുന്നത്. അവളുടെ ആ തടിച്ച കൊഴുത്ത ശരീരം ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നത് കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ചൊടിപ്പിക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
​കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നിരുന്നു. “നീ ഒന്ന് സമാധാനപ്പെട്. താഴെ പോയപ്പോൾ ഞാൻ നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത റൂമിലുള്ള (40A) രണ്ട് മലയാളികളെ പരിചയപ്പെട്ടു. ഒരു അജ്മലും ഭാര്യ ഹൻസിയയും. നല്ല പാവം കുട്ടികളാ…”
. അവൾ എന്നെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കിയിട്ട് എഴുന്നേറ്റു പോയി.
​”നിനക്ക് ആരെ വേണമെങ്കിലും പരിചയപ്പെട്ടോ, എന്നെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കണ്ട!” അവൾ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു.
​അമ്മു ശരിക്കും പിണക്കത്തിലാണ്.