ഓൺലൈൻ ആങ്ങള 7 [ഗില്ലി ബാല] 120

അമ്മുവിന്റെ മുഖത്തെ ആ പരിഭ്രമം ഒക്കെ മാറി അവൾ ഇപ്പോൾ ആസ്വദിച്ച് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.
​ഞാൻ: “അമ്മൂ, ഇവർക്ക് ഓരോ ചായ എടുത്താലോ? നീ പതുക്കെ അങ്ങോട്ട് ചെന്നേ.”

​അമ്മു ശരിയെന്ന് പറഞ്ഞ് അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ നടന്നു പോകുമ്പോൾ ആ ട്രാക്ക് പാന്റിനുള്ളിൽ തത്തിക്കളിക്കുന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത ചന്തികളിൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റാൻ അജ്മലിന് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ ആ നോട്ടം ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മുവിന്റെ ആകാരവടിവിൽ അവൻ ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
​ഒട്ടും വൈകാതെ തന്നെ അമ്മു ട്രേയിൽ ചായയുമായി തിരിച്ചുവന്നു. ഓരോരുത്തർക്കും ചായ നൽകുമ്പോഴും അജ്മൽ അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ചായ കൊടുക്കാൻ കുനിയുമ്പോൾ അമ്മുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന ആ ഒരു പ്രത്യേക വിയർപ്പ് മണം—അതൊരു ലഹരി പോലെ അവന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ആ ഗന്ധം അവൻ വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എല്ലാം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ സോഫയിലിരുന്നു.
​ഞാൻ: “അല്ല, നിങ്ങൾ പ്രണയിച്ച് കെട്ടിയതാണോ? അതോ വീട്ടുകാർ ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ചതാണോ? വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് അധികം കാലമായില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.”
​എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഹൻസിയ അജ്മലിനെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു.
​ഹൻസിയ: “ഞങ്ങളുടേത് ലവ് മാര്യേജ് ആയിരുന്നു മഹേഷേട്ടാ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ കഷ്ടിച്ച് മൂന്നു മാസമേ ആകുന്നുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് അതിന്റെ ഒരു പുതുമ ഇപ്പോഴും വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.”
​അമ്മു: (കണ്ണുവിടർത്തി) “അയ്യോ, അപ്പോൾ പുതിയ ആൾക്കാരാണല്ലോ! എങ്ങനെയാ അജുവിനെ ഹൻസി വീഴ്ത്തിയത്?”
​ഹൻസിയ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അജ്മലിന്റെ കൈയ്യിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു.
​ഹൻസിയ: “അമ്മൂ… ഇതൊരു ബെസ്റ്റ് പ്ലെയർ ഒക്കെയാണ്. പക്ഷേ ഒരു പെണ്ണിനെ വളയ്ക്കാനുള്ള കഴിവൊന്നും ദൈവം ഇവന് കൊടുത്തിട്ടില്ല. ശരിക്കമൊരു നാണംകുടുങ്ങിയാ. ഞാൻ ഇവന്റെ പിന്നാലെ നടന്ന് ഒരു വഴിക്കാക്കിയതാ. മൂപ്പർക്ക് സംസാരിക്കാനൊക്കെ ഇപ്പോഴും വലിയ പാടാ.”
​അജ്മൽ അതുകേട്ട് ചായക്കപ്പിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് നാണിച്ചു. “അതൊന്നുമല്ല മഹേഷേട്ടാ, ഇവൾ ചുമ്മ പറയുന്നതാ…” അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
​ഹൻസിയ: “പിന്നെ! സത്യമല്ലേ അജൂ? ആരെങ്കിലും വന്നാൽ മിണ്ടില്ല, എന്നാൽ ഒറ്റയ്ക്കായാൽ പിന്നെ വേറെ ഒരാളാ. അങ്ങനെയല്ലേ വേണ്ടത്?”
​ഹൻസിയയുടെ ആ കള്ളച്ചിരിയിൽ ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവളുടെ ആ സംസാരപ്രിയം അജ്മലിന്റെ മൗനത്തെ മനോഹരമായി മറച്ചുപിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നു മാസം മാത്രം പ്രായമുള്ള അവരുടെ ദാമ്പത്യത്തിന്റെ ആവേശം ആ സംസാരത്തിലുടനീളം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.