ഹൻസി എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എന്റെ നോട്ടം അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന ഒരു ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നാലുപേരും ആ ഗോവൻ രാത്രിയുടെ വന്യതയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു.
ഗോവയിലെ രാത്രികൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരിയുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ചെന്നിറങ്ങിയ പബ്ബ് വിദേശികളും ഇന്ത്യക്കാരും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിരുന്നു. നിയോൺ വെളിച്ചവും വന്യമായ മ്യൂസിക്കും ആ അന്തരീക്ഷത്തെ ആകെ ഉന്മാദത്തിലാഴ്ത്തിയിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ നാലുപേരും അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ പലരുടെയും നോട്ടം ഞങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ത്യക്കാരായ യുവാക്കൾ അമ്മുവിന്റെയും ഹൻസിയുടെയും വേഷം കണ്ട് വാ പൊളിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവിടെയൊന്നും ഇത്രക്ക് വലിയ ആറ്റം ചരക്കുകൾ വേറെയില്ല എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം…
അമ്മുവിന്റെ ബാക്ക്ലെസ്സ് വസ്ത്രവും ഹൻസിയുടെ ആ ടൈറ്റ് ഫിറ്റിങ് പച്ച ഡ്രസ്സും തട്ടവും ചേർന്നുള്ള ആ കോംബോ അവിടെയുള്ളവർക്ക് ഒരു പുതിയ കാഴ്ചയായിരുന്നു.
അജ്മൽ ആ തിരക്കിൽ അല്പം അസ്വസ്ഥനാണെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും, അമ്മുവിന്റെ തുടകൾ പുറത്തു കാണുന്ന രീതിയിലുള്ള ആ നടത്തം കാണുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ നേരെ കൗണ്ടറിൽ ചെന്ന് ഓരോ പെഗ് ഓർഡർ ചെയ്തു.
മഹേഷ്: “ഹൻസി, നിനക്ക് എന്താ വേണ്ടത്? ഒരു സ്മോൾ എടുക്കുന്നോ?”
ഹൻസി: “അയ്യോ വേണ്ട മഹേഷേട്ടാ… എനിക്ക് മദ്യം അത്ര ശീലമില്ല. ഒരു വൈൻ മതി.”
ente ponnu bro…ningal ethu enthu machine vechznu kadha ezhthunnathu…..pada padennu oro partum…..eduvannallo…..athu more than 50 pages ella partum…..powli bro……bakki vayichitt