ഇൻട്രോവേർട്ട് ആയ അജ്മൽ പെട്ടെന്ന് ചമ്മിക്കൊണ്ട് തന്റെ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് നോക്കി.
അജ്മൽ: “അയ്യോ അമ്മൂ… എന്നെക്കൊണ്ട് അതിനൊന്നും പറ്റില്ല. ഈ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ഞാൻ കളിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ ആളുകൾ എന്ത് വിചാരിക്കും? എനിക്ക് അതൊക്കെ വലിയ മടിയാണ്.”
അവൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഹൻസിയും ഒന്നു ചിരിച്ചു. അവൾക്ക് ഇത്തരം ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലെ ആട്ടം അത്ര താല്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടായിരുന്നു. അജ്മലിന്റെ ആ നാണം കുണുങ്ങിത്തരം കണ്ട് മടുത്ത അമ്മു പെട്ടെന്ന് ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു.
അമ്മു: “അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ ശരിയാകില്ല അജൂ. നിന്റെ ഈ മടിയൊക്കെ ഇന്ന് ഞാൻ മാറ്റും. വാ, നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഡാൻസ് കളിക്കാം.”
അമ്മുവിന്റെ ആ ക്ഷണം കേട്ട് അജ്മൽ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൻ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ എന്നെയും ഹൻസിയെയും മാറി മാറി നോക്കി.
അജ്മൽ: “നമ്മളോ? അമ്മൂ… നിനക്ക് വട്ടാണോ? ഞാൻ എങ്ങനെയാ നിന്റെ കൂടെ…”
അമ്മു: (കളിയാക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “പിന്നെന്താ? നീ എന്റെ കൂടെ ഡാൻസ് കളിക്കാൻ എന്തിനാ ഇത്ര പേടിക്കുന്നത്? നീ മഹേഷേട്ടന്റെ കൂടെ പോയി കളിച്ചാൽ ‘മഴവില്ല്’ ആണെന്ന് പറഞ്ഞ് ആളുകൾ കളിയാക്കും. അത് വേണോ?
അതുകൊണ്ട് മിണ്ടാതെ എന്റെ കൂടെ വാ.”
അമ്മുവിന്റെ ആ തമാശ കേട്ട് ഹൻസിയും ഞാനും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അജ്മൽ ആകെ ശങ്കിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. ഒരുവശത്ത് അമ്മുവിന്റെ ആ വശ്യമായ ക്ഷണം, മറുവശത്ത് തന്റെ സഹജമായ നാണം. അവൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വിയർക്കുന്നതും, ഇടയ്ക്കിടെ അമ്മുവിന്റെ ആ തുറന്ന പുറംഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി ഉമിനീർ ഇറക്കുന്നതും കാണാൻ നല്ല രസമായിരുന്നു.
ente ponnu bro…ningal ethu enthu machine vechznu kadha ezhthunnathu…..pada padennu oro partum…..eduvannallo…..athu more than 50 pages ella partum…..powli bro……bakki vayichitt