ഒരു ബാംഗ്ലൂർ യാത്ര 2 [Vethalam] 667

കുറച്ചു സമയം ആയിട്ടും ആരെയും കാണുന്നില്ല ഞാൻ പതിയെ വീടിന്റെ സൈഡിലൂടെ പുറകിലേക്ക് ചെന്നു

മുറ്റത്തിന്റെ അങ്ങേ മൂലയിൽ ഉള്ള അലക്കു കല്ലിലേക്ക് കാല് കേറ്റി കാലിന്റെ അടി ഉരച്ചു കഴുകകയാണ് ശാന്ത നല്ല കറുത്തിട്ടാണ് എങ്കിലും ഒരു ആനചന്തമൊക്കെയുണ്ട് അടിപാവാടയും അര ബ്ലൗസുമാണ് വേഷം പാവാട പകുതി മുക്കാലും നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു

കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കൊണ്ട് മുല ചാലിൽ തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മുല നന്നായി കാണാം

എന്റെ ഷഡിക്കുള്ളിൽ അനക്കം വെച്ചു തുടങ്ങി

കുളിക്കാൻ പോവാനുള്ള തയാറെടുപ്പ് ആണ് കാല് കഴുകി മുഖം ഉയർത്തി നോക്കിയത് എന്റെ മുഖത്തേക്കു സ്ത്രീ സഹജമായ നാണം കൊണ്ട് അവരൊന്നു ചൂളി പെട്ടെന്ന് താഴെയിരുന്ന ബക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു നനഞ്ഞ തോർത്തെടുത്തു മാറിടം മറച്ചു

എന്താ സാറേ

ഓഹോ അപ്പൊ എന്റെ പേര് വരെ മറന്നുവല്ലേ ഞാൻ ചോദിച്ചു

അയ്യോ അതല്ല ഞാൻ മറന്നിട്ടൊന്നുമില്ല

പിന്നെ എന്താ വിളിക്കാഞ്ഞേ

ഇവിടുത്തേ സാറു ഇത് വരെ വന്നില്ല അതോണ്ടാ

വന്നില്ലെങ്കിലും വിളിക്കണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞാരുന്നല്ലോ

അത് പറഞ്ഞു പക്ഷെ ഇവിടുത്തെ യുദ്ധം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു സ്വസ്ഥമായാൽ അല്ലെ വിളിക്കാൻ പറ്റു

അമ്മച്ചി എന്തിയെ

ഉറങ്ങുവാ ആ തക്കം നോക്കി ഞാൻ കുറച്ചു തുണി കഴുകി കുളിക്കാമെന്നു കരുതി

ഞാൻ സഹായിക്കണോ

വേണ്ടാ തുണിയെല്ലാം കഴുകി കഴിഞ്ഞു

എന്നാ കുളിക്കാൻ സഹായിക്കാന്നെ

വേണ്ടന്നെ ഞാൻ തന്നെ കുളിച്ചോളാം

ബെന്നി തത്കാലം പോയാട്ടെ

വേണേൽ മതി പാവമല്ലേ ന്നു കരുതി ഒരു ഉപകാരം ചെയ്യലോ എന്നോർത്തു

ഉവ്വാട ഇങ്ങനെ ഒരുപാടു പേർക്ക് ഉപകാരം ചെയ്യണം ന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ ശാന്തയെ കിട്ടില്ല