ഒരു ബാംഗ്ലൂർ യാത്ര 2 [Vethalam] 667

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ഇരുന്നു പഴംകഞ്ഞി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മെറീന അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു അവളാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ വില്ലത്തി അവളുണ്ടായതിനു ശേഷമാണ് ഞാനീ വീട്ടിൽ ആരുമല്ലാതെ ആയിപോയത് അവൾക്ക് വേണ്ടി സമ്പാദിക്കാൻ പോയ എന്റെ പപ്പ ഇന്ന് വരെ തിരിച്ചു വന്നിട്ടില്ല ഒരെഴുത്തോ ഒരു ഫോൺ കോളോ പോലുമുണ്ടായിട്ടില്ല എന്റെ മമ്മിയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ

എന്ത് സ്നേഹമായിരുന്നു എന്റെ പപ്പക്കെന്നോട് എല്ലാത്തിനും കാരണം ആ റോസി തള്ളയാ അവരീ വീട്ടിൽ വന്നു കേറിയതിൽ പിന്നാ ഞാൻ ഒറ്റപെട്ടു പോയത് ആന്റി കൂടി ഇല്ലായിരുന്നേൽ പട്ടിണി കിടന്നു ചത്തെനെ ആന്റിയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ മമ്മിയുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയി പിന്നെ വല്ലപ്പോഴുമാണ് ഇങ്ങോട്ട്

വരാറ് അത് കൊണ്ട് തന്നെ മെറീനയും ഞാനുമായി യാതൊരു വിധ അടുപ്പവും ഇല്ലായിരുന്നു എന്തിനു ഞാനവളെ നേരെ ചൊവ്വേ കണ്ടിട്ട് പോലുമില്ലായിരുന്നു ഏഴരയുടെ ബസിനു അവളുടെ തള്ള ജോലിക്കു പോയിട്ടുണ്ടാവും ഇവളിപ്പോ പഠിക്കാനൊന്നും പോണില്ലേ

മ്മ്മ്മ്ങ് അവളൊന്നു മുരടനക്കി

എനിക്ക് കഞ്ഞി വിളമ്പി തന്നു കൊണ്ടിരുന്ന ആന്റി പെട്ടെന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിപ്പോയി

ഞാൻ തലയുയർത്തി അവളെയൊന്നു നോക്കി ഒരുപാടു കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഇവളെ ഇത്രയുമടുത്ത് കാണുന്നത്

ഒരു കുട്ടി നിക്കറും ബനിയനുമാണ് വേഷം പുറം തൊലി പൊളിച്ചു കളഞ്ഞ വാഴത്തട പോലെ വെളുത്തുരണ്ട കാലുകൾ ബനിയന്റെ ഇറക്കക്കുറവ് മൂലം കാണുന്ന ചെറിയ പൊക്കിളും ചെമ്പു നിറത്തിൽ ചെറു രോമങ്ങളുള്ള വയറും മുലക്കണ്ണുകൾ രണ്ടും ബനിയന് മുകളിൽ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്നു ഉരുണ്ട മുലകൾ ഇവള് ബ്രാ ഇട്ടിട്ടില്ലേ പോലും ഞാൻ മനസിലോർത്തു തുടുത്ത മുഖം ലിപ്സ്റ്റിക് ഇല്ലാതെ തന്നെ ചുവന്ന ഒരൽപ്പം മലർന്ന ചുണ്ടുകൾ നീളമുള്ള മൂക്ക് ഭംഗിയുള്ള കണ്ണുകൾ ഞാനവളെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് സ്കാൻ ചെയ്തെടുത്തു നല്ല കിളിന്തു ചരക്ക്