ഒരു ഭാര്യയുടേ തോട്ടപ്പണി [ആനീ] 192

മുത്തുവിന്റെ ശബ്ദം ഇന്ദുവിന്റെ കാതിനടുത്ത് ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ തോന്നി.

​”ഇല്ല… വേണ്ട മുത്തു, ഞങ്ങൾക്ക് ഉടനെ ഇറങ്ങണം. നേരം വൈകി,”

ഇന്ദു പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവൾ അഭിയുടെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

​”അതിനെന്താ മേടം… നേരം വൈകിയതല്ലേ ഉള്ളൂ. ഇന്നിവിടെ നിൽക്കാം ഈ കാട്ടിൽ രാത്രിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ട് തണുപ്പും മഞ്ഞും, ഒന്നിച്ചുള്ള ഈ കാലാവസ്ഥ അനുഭവിച്ചാ മാത്രമേ അറിയ്യു”

അയാൾ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ ഇന്ദുവിന്റെ മാറിടത്തിലേക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞു.

“വേണ്ട മുത്തു പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ട് പിന്നെ ഒരു ദിവസം വരാം, ഏട്ടാ വണ്ടി എടുക്ക് പോകാം ”

​അഭി വണ്ടിയിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ നോക്കി. ഒരു തളർച്ചയോടെ എഞ്ചിൻ ഒന്ന് കറങ്ങി നിന്നു. വണ്ടി അനങ്ങുന്നില്ല.

​”എന്താ ഇത്… സ്റ്റാർട്ട് ആകുന്നില്ലല്ലോ!”

അഭി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
​മുത്തു മെല്ലെ കാറിന്റെ ഡോറിൽ ചാരി നിന്നു. അവന്റെ ആറടി ഉയരമുള്ള നിഴൽ ആ മണ്ണിൽ ഭീമാകാരമായി പടർന്നു.

​”ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മേടം… ഈ മണ്ണ് അത്ര പെട്ടെന്ന് ആരെയും വിടില്ലെന്ന്. വണ്ടിക്ക് എന്തോ തകരാറുണ്ട്. ഇന്ന് രാത്രി ഇനി ഇവിടുന്ന് പോകാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നിങ്ങൾക്ക് ആ കുടിലിൽ കഴിയാം. അവിടെ പായയുണ്ട്, കട്ടിലുണ്ട് …”

.
​”അഭീ… എങ്ങനെയെങ്കിലും വണ്ടി ഒന്ന് നോക്ക് നാളെ കമ്പിനിയിൽ മീറ്റിങ് ഉള്ളതാ,”

ഇന്ദു ധൃതി കുട്ടി

​പക്ഷെ മുത്തു അവരുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തു വന്നു. അയാളുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം ഇന്ദുവിന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.