ഒരു ഭാര്യയുടേ തോട്ടപ്പണി [ആനീ] 192

ഇത്രയും കാലം താൻ കണ്ടുശീലിച്ച മനുഷ്യരിൽ നിന്നൊക്കെ അയാൾ എത്രയോ വ്യത്യസ്തനാണ് അയാൾ ഒരു ഭീകര രൂപം തന്നെ. ഭയത്തിന്റെ ഒരു മിന്നൽ ഇന്ദുവിന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ അരിച്ചു കയറി.
​ഫോണിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ അഭി ചോദിച്ചു..

​”എന്താ ഇന്ദു, വണ്ടി നിർത്തിയത്? എത്തിയോ?”

​ഇന്ദു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്ന ആ രൂപത്തിലായിരുന്നു. ​മുത്തു മെല്ലെ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അയാളുടെ ഓരോ ചുവടും മണ്ണിൽ നിന്നും പൊടി ഉയർത്തുന്നുണ്ടായിരിന്നു .

“ഠപ്പ് ഠപ്പ്”

കാറിന്റെ ചില്ലിൽ അയാൾ മെല്ലെ തട്ടി. ഇന്ദു വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി.
​അയാൾ ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ചുവന്ന കണ്ണുകൾ ഇന്ദു വിനെ കണ്ടതും ഒന്ന് വിടർന്നു….

​”അമ്മാ… മുത്തുവാണെ…ഇന്ദു മേടം അല്ലെ?, “

“അതെ”

“ അമ്മ വിളിച്ചിരുന്നു…”

അയാളുടെ ശബ്ദ തൃവ്രത അവളെ ഞെട്ടിച്ചു…
.
​”അതെ… എവിടെയാ തോട്ടം?”

അയാളുടെ നോട്ടവും രൂപവും കണ്ട് പേടിച്ചുകൊണ്ട് ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് ഇന്ദു ചോദിച്ചു.

​”തോട്ടം ഇനിയും ഉള്ളിലേക്കാണ്. കാട് പിടിച്ച വഴിയാ, മേടത്തിന് ഒറ്റയ്ക്ക് കണ്ടുപിടിക്കാൻ പാടായിരിക്കും. അതാ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നൂ നിന്നേ പോകാം നമുക്ക് .”

മറുപടിക്കായി കാത്തുനിൽക്കാതെ പിന്നിലെ ഡോർ വലിച്ചു തുറന്നു ​മുത്തു പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നതും കാറിനുള്ളിലെ വായുവിൽ ഒരു വൃത്തികെട്ട മണം ഉയർന്നു….

വിയർപ്പിന്റെയും പുകയിലയുടെയും വിർത്തിയില്ലായിമ കലർന്ന വല്ലാത്തൊരു ഗന്ധം ആ ചെറിയ സ്ഥലത്ത് നിറഞ്ഞു.