ഒരു ഭാര്യയുടേ തോട്ടപ്പണി [ആനീ] 192

“അത്… വഴി അറിയാത്തതുകൊണ്ട് പതുക്കെയാണ് വന്നത് വെള്ളം വേണോ നിങ്ങൾക്ക്.”

“ഏയ്‌ വേണ്ട അത് തിന്നേണ്ടത് തിന്നാലും കുടിചാലുമേ മറുള്ളു മിനിമം താഴെ തൊട്ട് മേലെ വരെ തിന്നണം പൊയ്കയിൽ നിന്നും വെള്ളം കുടിക്കണം നല്ല പോർട്ടിൻ ജലം ”

“എന്ത്”

“നല്ല മാൻ പേടയെ വേട്ടയാടി തിന്നുന്ന കാര്യമാ മേടം”

“ഹ്മ്”

അവൾ ചെറുതായി പേടിച്ചുകൊണ്ട് സ്റ്റിയറിംഗിൽ പിടുത്തം മുറുക്കി.
​കാർ ഇപ്പോൾ വിജനമായ ഒരു മൺപാതയിലൂടെയാണ് നീങ്ങുന്നത്. ഇരുവശത്തും ആകാശം മുട്ടുന്ന മരങ്ങൾ. തമിഴ്നാട്ടിലെ ഈ അതിർത്തി ഗ്രാമത്തിൽ സന്ധ്യ നേരത്തെ മായങ്ങുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

​”മേടം ഇന്ന് തന്നെ പോകുന്നുണ്ടോ?”

മുത്തു വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ മിററിലൂടെ അവളുടെ മുഖതെക്ക് വീണ്ടും പതിഞ്ഞു.

​”പിന്നെ… എല്ലാം കണ്ടിട്ട് ഇന്ന് തന്നെ പോണം,”

ഇന്ദു ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആധി പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ കാട്ടുവഴിയിലൂടെ രാത്രി തിരിച്ചുപോവുക എന്നത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി.
​ഇന്ദുവിന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മുത്തുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം നിരാശ നിഴലിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തെ ആ മാറ്റം അവൾ മിററിലൂടെ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നാൽ, കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന വേഗത്തിൽ ആ നിരാശ മാറി, അവിടെ ഒരു ഗൂഢമായ ചിരി തെളിഞ്ഞു.

അത് കണ്ടപ്പോൾ ഇന്ദുവിന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറി.
​കാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്തോറും മൺപാത കൂടുതൽ ഇടുങ്ങിയതായി വന്നു. ടയറുകൾ മണ്ണിൽ ഉരയുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. അഭി ഇപ്പോഴും പബ്ജിയുടെ ലോകത്ത് വെടിവെപ്പിലാണ്. അവന് ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും അറിയുന്നില്ല.
​മുത്തു മെല്ലെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം ഇന്ദുവിന്റെ നഗ്നമായ കഴുത്തിൽ തട്ടി.