ഒരു ഭാര്യയുടേ തോട്ടപ്പണി [ആനീ] 192

മുത്തു തന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
​ഇന്ദു ഒന്ന് പരുങ്ങി,

“എന്ത്… എന്ത് പണിയാ മുത്തു?”

​മുത്തുവിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകളിലേക്ക് പോയി . അയാൾ ഒരു ചിരിയോടെ തുടർന്നു

​”അത് മേടം… ഈ തോട്ടം കുറെ കാലമായി ആരും തൊടാതെ കിടക്കുകയല്ലേ? കാട് പിടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. നല്ല ഒന്നാന്തരം വളക്കൂറുള്ള മണ്ണാ… പക്ഷെ ഒന്ന് ഉഴുതു മറിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരാൾ വേണം. ഈ മണ്ണിലേക്ക് വിത്ത് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങി ചെന്നാൽ മാത്രമേ കൃഷിക്ക് ശരിക്കുള്ള ഗുണം കിട്ടു. മേടത്തിന് അത് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടല്ലോ, അല്ലെ?”

. അവളുടെ പട്ടുപോലുള്ള മേനിയും ആ ടോപ്പിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന യൗവനവും അയാൾ തന്റെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നഗ്നമാക്കുകയായിരുന്നു.

“മുത്തു വഴി ഇത് തന്നെയല്ലേ”

. “ഞാൻ വഴി തന്നെയല്ലേ മേടം പറയുന്നത്? ഇത്രയും നാൾ ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത ഈ സ്ഥലത്തേക്ക് മേടം വന്നപ്പോൾ തന്നെ ഈ തോട്ടത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ഐശ്വര്യം വന്നിട്ടുണ്ട്. ഇത്രയും വെളുത്തു തുടുത്ത ഒരു സാധനം ഈ തമിഴ് നാട്ടിലെ കറുത്ത മണ്ണിൽ വിളയുമ്പോൾ ആർക്കായാലും ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കാൻ തോന്നും. അത്രയ്ക്ക് ഭംഗിയാ … വിയർക്കുമ്പോൾ വേറെ ഒരു മണമുണ്ട് പൊളി .”

​അയാൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഗന്ധത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇന്ദുവിന്റെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​”മേടം ഇപ്പൊ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാവും ഞാൻ ഈ കാട്ടിൽ എന്തിനാ ഇത്രയും നേരം ഇരിക്കുന്നതെന്ന്. പക്ഷെ വിശ്വസിക്ക് മേടം, ഒരിക്കൽ ഇതിന്റെ സുഖം അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇവിടുന്ന് പോകാൻ തോന്നില്ല. ഈ മണ്ണ് അങ്ങനെയാണ്… വന്നവരെ ഒക്കെ അത് വലിച്ചടുപ്പിക്കും. പ്രത്യേകിച്ച് മേടത്തെപ്പോലെ ഇത്രയും ‘ലക്ഷണമൊത്ത’ ഒരാൾ വരുമ്പോൾ…”