പണി 1 [അങ്കിൾ ജോയ്] 269

 

 

​”നക്ഷത്രാ… ബ്രേക്ക് കിട്ടുന്നില്ല!”

 

വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പരിഭ്രാന്തി പടർന്നു.

​നക്ഷത്ര പേടിയോടെ വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി.

 

“എന്ത്? വിഷ്ണുവേട്ടാ ചുമ്മാ തമാശ പറയല്ലേ…”

 

 

“അല്ലടി സത്യം”

 

​വിഷ്ണു ആഞ്ഞു ചവിട്ടി നോക്കി, ഹാൻഡ് ബ്രേക്ക് വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, നനഞ്ഞ റോഡിൽ കാർ തെന്നി നീങ്ങുകയായിരുന്നു. വേഗത കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മഴയുടെ ശക്തിയും കൂടി. വിഷ്ണു സ്റ്റിയറിംഗ് വെട്ടിച്ച് വണ്ടി നിയന്ത്രിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.

 

​”വിഷ്ണൂ… നോക്ക്!”

 

നക്ഷത്ര നിലവിളിച്ചു.

 

 

​മുന്നിൽ വലിയൊരു പണി തീരാത്തഫ്ലാറ്റ് … കാർ നിയന്ത്രണം വിട്ട് റോഡരികിലെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറി

 

ആ ഇരുട്ടിൽ, മഴയുടെ ശബ്ദത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു വലിയ ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. ചില്ലുകൾ തകരുന്നതും ലോഹഭാഗങ്ങൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതും അവസാനമായി നക്ഷത്രയുടെ ആ വിളിയും. ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി കേട്ടു ..

.

പിന്നീട് എല്ലാം നിശബ്ദമായി.

​മഴ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു. തകർന്നു കിടക്കുന്ന കാറിന്റെ ഹെഡ്ലൈറ്റുകൾ ആ രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിനെ നോക്കി മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

​കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന് തന്റെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ ആയിരം ചെണ്ടകൾ ഒരേസമയം കൊട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി. കഠിനമായ വേദനയും മരവിപ്പും. എവിടെയാണ് താൻ ഉള്ളതെന്ന് അവന് മനസ്സിലായില്ല. ചുറ്റും ഇരുട്ടാണ്, കൂട്ടിന് മഴയുടെ നേർത്ത ശബ്ദവും.