പണി 1 [അങ്കിൾ ജോയ്] 269

 

​

​പിന്നീട് ബോധം തെളിയുമ്പോൾ വിഷ്ണു ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു. ആ ഫ്ലാറ്റിൽ താൻ കണ്ടത് എന്താണ്? നക്ഷത്രയെ ആരാണ് വലിച്ചിഴച്ചത്?

 

​”​കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തുറക്കുമ്പോൾ വെളുത്ത സീലിംഗും മരുന്നിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധവുമായിരുന്നു അവനെ സ്വീകരിച്ചത്.

 

ഓർമ്മകൾ ഓരോന്നായി തിരിച്ചുവന്നു.

 

ആ അപകടം, ആ ഫ്ലാറ്റ്, പിന്നെ ആ ശബ്ദങ്ങൾ…

 

​”നക്ഷത്രാ!”

 

അവൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

​”വിഷ്ണു… പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്.”

 

​അപരിചിതമായ ആ ശബ്ദമല്ല, അവന്റെ പ്രാണനായ നക്ഷത്രയുടെ തെന്നൽ പോലുള്ള ശബ്ദം. വിഷ്ണു വട്ടം തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

 

അരികിലെ കസേരയിൽ നക്ഷത്ര ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അവളുടെ കൈകളിൽ ചെറിയ മുറിവുകളുണ്ട്, മുഖത്ത് പേടിയും തളർച്ചയുമുണ്ടെങ്കിലും അവൾ സുരക്ഷിതയാണ്.

 

​വിഷ്ണുവിന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ആ ഫ്ലാറ്റിൽ താൻ കണ്ടതും കേട്ടതും സ്വപ്നമായിരുന്നോ? നക്ഷത്ര എങ്ങനെ അവിടെ നിന്ന് ഇവിടെയെത്തി?

 

​”നീ… നീ എവിടെയായിരുന്നു? ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ കാറിൽ നിന്നെ കണ്ടില്ലല്ലോ?”

 

വിഷ്ണു സംശയത്തോടെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

 

​നക്ഷത്ര ഒന്നു പതറി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നിമറഞ്ഞ ആ ഭാവം വിഷ്ണുവിനെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കി.

 

“അത്… വണ്ടി ഇടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു പോയതാ വിഷ്ണു. നാട്ടുകാരാണ് നമ്മളെ ഇവിടെ എത്തിച്ചത്.”

 

“മ്മ്”

 

​അവൾ പറയുന്നത് സത്യമാണോ? എങ്കിൽ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് താൻ കേട്ട ആ സംസാരം ആരുടേതായിരുന്നു? നക്ഷത്ര എന്തോ ഒളിക്കുന്നത് പോലെ വിഷ്ണുവിന് തോന്നി.