പണി 2 [അങ്കിൾ ജോയ്] 133

കിരണിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിഷ്ണുവിന് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.

​താൻ ഒരു മാസം കൂടെ താമസിച്ചത്, തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ നടുവിൽ നാണമില്ലാതെ വന്നിരുന്ന ആ പെണ്ണ് തന്റെ നക്ഷത്ര തന്നെയാണോ? അതോ അവളുടെ രൂപത്തിൽ വന്ന മറ്റാരെങ്കിലുമാണോ?

​പെട്ടെന്ന് മുകളിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ചിരി കേട്ടു. ഒരു പുരുഷന്റെ നേർത്ത ചിരി! വിഷ്ണുവും കിരണും ഒരേസമയം മുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“ആരാടാ അവിടെ?”

വിഷ്ണുവിന്റെ ആക്രോശം ആ ഒഴിഞ്ഞ ഫ്ലാറ്റിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

​മുകളിൽ കണ്ട ആ രൂപം പതുങ്ങിക്കൂടി നിന്നിരുന്ന ഇരുട്ടിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഓടാൻ തുടങ്ങി. മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുടിയുമുള്ള ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനായിരുന്നു അത്. അവൻ പടികൾ ചാടിക്കടന്ന് ഫ്ലാറ്റിന്റെ പിന്നിലെ കാടുകയറിയ ഭാഗത്തേക്ക് ഓടി.

​”കിരൺ , വിടരുത് അവനെ!”

വിഷ്ണു ഷാൾ കൈയ്യിൽ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞു.

​ചെളിയും കല്ലും നിറഞ്ഞ ആ പ്രദേശത്ത് കൂടി അവർ ആ ഭിക്ഷക്കാരനെ പിന്തുടർന്നു. മഴ കഴിഞ്ഞ് നനഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മണ്ണിൽ തെന്നിവീഴാൻ നോക്കിയെങ്കിലും വിഷ്ണു തന്റെ വേഗത കുറച്ചില്ല. തന്റെ നക്ഷത്രയുടെ ജീവിതം തകർത്ത ആ രഹസ്യം അറിയാവുന്ന ഒരേയൊരാൾ ഇതാണെന്ന് അവന് തോന്നി.

​ഫ്ലാറ്റിന്റെ പിന്നിലെ വലിയൊരു മരത്തിന് പിന്നിൽ അയാൾ ഒളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, കിരൺ മറുവശത്തു കൂടി ഓടിച്ചെന്ന് അയാളുടെ വഴി തടഞ്ഞു. വിഷ്ണു ആഞ്ഞുചെന്ന് അയാളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു വട്ടം കറക്കി നിലത്തിട്ടു.