പണി 3 [അങ്കിൾ ജോയ്] 119

​വിഷ്ണു ആ മുറിയുടെ വാതിൽ പുറത്തുനിന്ന് വലിച്ചടച്ചു താക്കോൽ തിരിച്ചു. വാതിലിന് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് നക്ഷത്രയുടെ ചിരി ഉറക്കെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ ചിരി പതുക്കെ ഒരു കരച്ചിലായും പിന്നീട് അമാനുഷികമായ ഒരു ഗർജ്ജനമായും മാറുന്നത് പോലെ വിഷ്ണുവിന് തോന്നി.

​തളർന്നു വീഴുന്ന വിഷ്ണു

​വാതിൽക്കൽ ചാരി വിഷ്ണു തറയിലേക്ക് ഇരുന്നു പോയി. അവന്റെ നെഞ്ച് പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കിരൺ ഹാളിൽ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. തന്റെ സുഹൃത്തിനെ നോക്കാൻ പോലും വിഷ്ണുവിന് കഴിഞ്ഞില്ല.

​”കിരൺ …”

വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.

“അവൾ… അവൾ എന്റെ നക്ഷത്രയല്ല. അവൾ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് മാറിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ പെണ്ണിനെ എനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം കിരൺ … എനിക്ക് അവളെ തിരിച്ചു വേണം!”

അവൻ കണ്ണിൽ ഉതിർന്ന കണ്ണുനീർ വേഗത്തിൽ തുടച്ചു…..

​മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് എന്തോ പാത്രങ്ങൾ തകരുന്ന ശബ്ദവും അലർച്ചയും കേട്ടു. ആ രാത്രി വിഷ്ണുവിനും കിരണിനും വലിയൊരു പോരാട്ടത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

​വാതിൽക്കൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ തോളിൽ കിരൺ കൈവെച്ചു. കിരണിന്റെ കണ്ണുകളിലും കുറ്റബോധവും ഭയവും നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“വിഷ്ണൂ… സമാധാനപ്പെട്. അവൾക്ക് എന്തോ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. നമുക്ക് ഇതിന് ഒരു പരിഹാരം കാണാം. ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഇവിടെ നിൽക്കാം നീ തളരല്ലേ .”

​വിഷ്ണു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഹൃദയത്തിലെ വേദന മറയ്ക്കാൻ അവൻ അകത്തിരുന്ന ഒരു മദ്യക്കുപ്പി പുറത്തെടുത്തു. ആ രാത്രിയുടെ ഭീകരതയെ നേരിടാൻ ലഹരിയുടെ തുണ വേണമെന്ന് അവന് തോന്നി. വിഷ്ണുവും കിരണും ഹാളിലിരുന്ന് മദ്യപിച്ചു. ലഹരി തലയ്ക്ക് പിടിച്ചപ്പോൾ കിരണിന്റെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞു തുടങ്ങി. വിഷ്ണു അവനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ഗസ്റ്റ് റൂമിലെ കട്ടിലിൽ കൊണ്ടുപോയി കിടത്തി.