പണി 8 [ആനീ] 383

​പക്ഷേ, ആ ഭയം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. നക്ഷത്രയുടെ മുഖത്ത് പതുക്കെ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. അവൾ ഭയത്തെ മറികടന്ന് കിരണിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മയക്കുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി തൂകി. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ കാമവും, ഒപ്പം ഏതോ ഒരു വലിയ രഹസ്യം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതിന്റെ ഗൂഢതയും ഉണ്ടായിരുന്നു

.

​

​അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ പല ഭാവങ്ങൾ മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​കിരണിന്റെ കാമവെറി നിറഞ്ഞ ആ നോട്ടം തന്റെ തുടകളിലും ഷിമ്മിയുടെ അറ്റത്തും തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നക്ഷത്രയ്ക്ക് ചെറിയൊരു ചമ്മൽ തോന്നി. അവൾ വേഗത്തിൽ തന്റെ ഷിമ്മിയുടെ അറ്റത്ത് പിടിച്ചു താഴേക്ക് വലിച്ചു. പൂറിനെ മറയ്ക്കാൻ ആവുന്നത്ര ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത ഉടലിലെ ഓരോ ചലനവും കിരണിനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്തനാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.

​”വിഷ്ണു ഏട്ടൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാ… അലമാര തുറന്നാൽ വല്ലാത്ത ശബ്ദം ഉണ്ടാകും, അത് ഏട്ടന്റെ ഉറക്കം കളയണ്ട എന്ന് കരുതിയാ ഞാൻ ഈ വേഷത്തിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നത്,”

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവന്റെ അരക്കെട്ടിലെ ആ തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ നിന്നും കണ്ണുകൾ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

“കിരണിന് ഒരു മുണ്ട് വേണോ? ഞാൻ എടുത്ത് തരാം.”

​കിരൺ തന്റെ ട്രങ്ക്സിനുള്ളിലെ ആ കല്ലിച്ച അവസ്ഥയിൽ നിന്നും മുക്തി നേടാൻ പ്രയാസപ്പെട്ട് കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

“ഏയ്… വേണ്ട. അതും അവിടെ നിന്നല്ലേ എടുക്കേണ്ടത്? പാവം ഏട്ടൻ നല്ല ക്ഷീണത്തിലാ, ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ.”