പണി 8 [ആനീ] 383

 

​”അളിയാ… ഇത് നീയായിരുന്നോ! ഞാൻ ശരിക്കും പേടിച്ചു പോയി,”

 

വിഷ്ണു ആശ്വാസത്തോടെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു.

 

“പുറത്ത് പോലീസ് വണ്ടി കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ കരുതിയത് നക്ഷത്രയ്ക്ക്… അവൾക്ക് എന്തോ അപകടം പറ്റിയെന്നാണ്.”

 

​നിരഞ്ജൻ വിഷ്ണുവിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

 

“പേടിക്കണ്ട അളിയാ, ഞാൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. പക്ഷേ കാര്യങ്ങൾ അത്ര സുഖകരമല്ല.”

 

​വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം പെട്ടെന്ന് മാറി.

 

“എന്താ അളിയാ ഉണ്ടായത്? ആ കാറിലുണ്ടായിരുന്നവർ… സാമും കൂട്ടുകാരും ഞങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട്സായിരുന്നു …”

 

​”അവർ തീർന്നു വിഷ്ണു,”

 

നിരഞ്ജൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ അവരെ കൊന്നത് ഞാനല്ല, അതൊരു ആസൂത്രിതമായ കൊലപാതകമാണ്. നക്ഷത്രയെ അവർ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടുണ്ട് നിയാണെണേലും ഞനാണേലും അതിന് പ്രതികാരം ചെയ്തേനെ പക്ഷെ അതാരാണ് ചെയ്തതെന്ന് ഒരു പിടുത്തവുമില്ല . പാവം അവൾ അകത്ത് ഉറങ്ങുകയാണ്.”

 

​വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യവും സങ്കടവും നിറഞ്ഞു. തന്റെ ഭാര്യയെ അവർ തൊട്ടു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ കൈകൾ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു.

 

“ഒത്തിരി വിശ്വസിച്ചു ആവരെ ഞാൻ പക്ഷെ അവരെന്നോട് ചെയ്തതോ …”

 

വിഷ്ണു പല്ലുകൾ കടിച്ചു…

 

​”അവന്മാർ പോയി വിഷ്ണു നീ അടങ്ങ് . പക്ഷേ അതിലും വലിയൊരു ശത്രു പുറത്തുണ്ട്,”

 

നിരഞ്ജൻ ആ തകർന്ന കെട്ടിടത്തിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.

 

“പത്തു വർഷം മുൻപ് ഇതേ സ്ഥലത്ത് വെച്ച് ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ലയ സോമസുന്ദരം! അവളെ വേട്ടയാടിയവരാകാം ഇപ്പോൾ ഈ മരിച്ചു കിടക്കുന്നവർ. ഈ ത്രികോണത്തിന് നടുവിൽ ആരോ ഒരു വലിയ പകരം വീട്ടൽ നടത്തുകയാണ്.”