പണി 9 [ആനീ] 72

​പണിക്കർ നിർത്തി. നിരഞ്ജൻ ഗൗരവത്തോടെ കേട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു. ലയയുടെ ആ ശരീരപ്രകൃതിയും വസ്ത്രധാരണവുമാണ് ആ ക്രിമിനലുകളെ ഉണർത്തിയതെന്ന് പണിക്കർ പറഞ്ഞത് വെച്ച് നിരഞ്ജൻ മനസിലാക്കുകയായിരുന്നു…

​നിരഞ്ജൻ സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒന്നുകൂടി കത്തിച്ചു കൊണ്ട് പണിക്കറുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പണിക്കർ തന്റെ ഓർമ്മകളുടെ ഭാണ്ഡം ഒന്നൊന്നായി തുറന്നു.

ആ രാത്രിയിലെ മഴയും, ആ ബസ്സിലെ മഞ്ഞ വെളിച്ചവും അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.

​

​”സാർ… അന്ന് പുറത്ത് തോരാത്ത മഴയായിരുന്നു. ബസ്സിന്റെ ഇരുവശത്തെയും പടുതകൾ മൊത്തം താഴ്ത്തി കെട്ടിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു കാഴ്ചയും അകത്തേക്ക് കിട്ടില്ല. ഉള്ളിലാണെങ്കിൽ ആകെ ഒരു മഞ്ഞ ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രമെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു .”

​പണിക്കർ ഒന്ന് നിർത്തി, എന്നിട്ട് തുടർന്നു:

“അവൾ മുന്നിൽ നിന്നും രണ്ടാമത്തെ സീറ്റിലായിരുന്നു ഇരുന്നത്. കണ്ടക്ടർ ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ അവളുടെ അടുത്തു ചെന്നു. അപ്പോഴാണ് അവൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയതുപോലെ ചുവന്നിരുന്നു നെറ്റിയിൽ മുടിഴകൾ ഒട്ടി കിടന്നിരുന്നു . വിറയ്ക്കുന്ന ആ ചുണ്ടുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചുവപ്പായിരുന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ വീണതുകൊണ്ടാവാം, അവളുടെ നേർത്ത ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിൽ ആ മുലഞെട്ടുകൾ വല്ലാതെ തള്ളി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”

“എന്നിട്ട്”

​”കണ്ടക്ടർക്ക് നേരത്തെ തോന്നിയ സംശയം ഇരട്ടിച്ചു . അവൾ ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ ആ കുട്ടി അടിയിൽ ഒന്നും ധരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായി. ബസ്സിന്റെ കുലുക്കത്തിനൊപ്പം അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ചലനവും ആ ഡ്രസ്സിനുള്ളിൽ അവനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”