പണി 9 [ആനീ] 72

​

“പക്ഷേ സാർ, ഞങ്ങളെ കുഴപ്പിച്ചത് ആ കണ്ടക്ടറുടെയും ഡ്രൈവറുടെയും മൊഴിയാണ്. അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേപോലെ പറഞ്ഞത് ഒന്നേയുള്ളൂ—അവിടെ നടന്നത് റേപ്പ് അല്ല എന്ന്! അവർ അവളെ തൊടാൻ പോയി എന്നത് സത്യമാണ്, പക്ഷേ അവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ കണ്ട് അവർ പേടിച്ചു പോയി എന്നാണ് അവർ പറഞ്ഞത്. ഞങ്ങൾ അത് വിശ്വസിച്ചില്ല… പക്ഷേ അവർ അത് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ ചില കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.”

​നിരഞ്ജൻ സിഗരറ്റ് കുറ്റി ആഷ് ട്രേയിൽ അമർത്തി കെടുത്തി. പണിക്കർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവന്റെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ പുതിയൊരു വഴിത്തിരിവുണ്ടാക്കി.

​”തുടങ്ങ് പണിക്കർ… ആ കണ്ടക്ടറും ഡ്രൈവറും വേറെ എന്തൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞത്?”

നിരഞ്ജൻ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു.

​

​പണിക്കർ വിയർപ്പ് തുടച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു:

​

“സാർ, കേൾക്കുമ്പോൾ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം തോന്നും. പക്ഷേ അവർ പറഞ്ഞത്, അവൾ അന്ന് ആ ബസ്സിൽ കയറിയത് തന്നെ ഒരു വന്യമായ ലഹരിയിലായിരുന്നു എന്നാണ്. അവളുടെ അടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ പോലും വല്ലാത്തൊരു മണം ആ ബസ്സിനുള്ളിൽ പടർന്നിരുന്നു. വെറും വിയർപ്പിന്റെ മണമല്ല അത്… നേരം വല്ലാണ്ട് ഇരുട്ടുവോളം ആരോടൊക്കെയോ ചേർന്ന് വിയർത്തു കുളിച്ചതിന്റെയും, രൂക്ഷമായ മദ്യത്തിന്റെയും, പിന്നെ… പിന്നെ യോനീജലത്തിന്റെയും ആണുങ്ങളുടെ വിീര്യത്തിന്റെയും മണം! ആ മണം അവരുടെ മൂക്കിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറുകയായിരുന്നു എന്ന് അവർ ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞു.”

​നിരഞ്ജൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്ത് പണിക്കർ പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു. ആ പഴയ ബസ്സിലെ മഞ്ഞവെളിച്ചവും മഴയുടെ ഇരമ്പലും തന്റെ കൺമുന്നിൽ നടക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി.