എൻ്റെ പപ്പയ്ക്ക് വലിയ വിദ്യാഭ്യാസമോ കഴിവോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ പപ്പ പാപ്പൻ്റ കടയിലെ ഒരു ജോലിക്കാരനാണ്.
എന്നാൽ പാപ്പൻ തൻ്റെ അനുജനായ എൻ്റെ പപ്പയെ ഒരു ജോലിക്കാരനായിട്ടൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലാ,
പപ്പയ്ക്ക് എപ്പോ വേണമെങ്കിലും കടയിൽ പോവുകയോ വരുകയോ ഒക്കെ ചെയ്യാം,
ചിലപ്പോൾ പപ്പയ്ക്കാ ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയതിൻ്റെയൊക്കെ കാരണക്കാരി എൻ്റെ മമ്മി ആയിരിക്കാം.
ഞാൻ ഇന്നും ഇന്നലെയുമൊന്നുമല്ലാ ഇതു കണ്ടു തുടങ്ങിയത്. എനിക്ക് ഓർമ്മയായതു മുതൽ ഞാനിതിനൊക്കെ ദൃക്സാക്ഷിയാണ്,
എന്നാൽ എൻ്റെ പപ്പ ഒരു പാവമാണ്. ആരോടും പിണക്കമോ ദേഷ്യമോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു ശാന്ത സ്വഭാവക്കാരൻ.
കളിസ്ഥലത്ത് എത്തിയതും കൂട്ടുകാർ എന്നെ നോക്കി അടക്കം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി,
കൂട്ടത്തിലൊരുവൻ പറഞ്ഞു,
എന്താടാ ബോബി, നിൻ്റെ പാപ്പൻ ഇന്ന് ഒരു വശം കെട്ട സമയത്താണല്ലോ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുന്നതു കണ്ടത് ?
ഇതു കേട്ടതും എല്ലാരും കൂടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി,
ഞാൻ ശരിക്കും അപമാനിതനെ പോലെ നിന്നു,
എന്നാൽ ഞാനിതു കുട്ടിക്കാലം മുതൽ കേട്ടു തുടങ്ങിയതാ,
അതു കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കിതിപ്പോൾ ഇത് ഒരു ചടങ്ങ് മാത്രമാണ്,
നാട്ടിലും വീട്ടിലും ബന്ധുക്കൾക്കുമെല്ലാം അറിയാം എൻ്റെ മമ്മിയെ വെച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നത് പാപ്പനാണന്ന്.
പപ്പ ഒരു കഴിവില്ലാത്തവനാണന്നും, മമ്മിയുടെ കഴപ്പ് തീർത്തു കൊടുക്കാൻ പപ്പയ്ക്ക് കഴിവില്ലന്നും, അതു കൊണ്ടാണ് പാപ്പൻ സ്ഥിരമായി വീട്ടിൽ വരുന്നത് എന്നൊക്കെയാണ് നാട്ടിലെ പാട്ട്.
