പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 89

പാവം ​വെയിറ്റർ അണ്ണൻ അന്തംവിട്ടു നിന്നു.

“അമ്മാ… ഇന്ത ടൈംല ജ്യൂസാ? സാപ്പാട് ടൈംല ജ്യൂസ് യാരും കുടിക്കമാട്ടാങ്കെ. സോർ സാമ്പാർ സാപ്പാട് സാപ്പിടുങ്കെ!”

​അനു എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ ആ ഉരുണ്ട കണ്ണുകളിൽ ഒരു പടക്കം പൊട്ടാൻ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ വെയിറ്ററുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

​”അതൊന്നും ശരിയാവാത്! എനക്ക് ഇപ്പൊ ജ്യൂസ് വേണം. ഇല്ലേൽ ഉങ്ക സാമ്പാർ പ്ലേറ്റ് തൂക്കി വെളിയില് പോടുവേൻ! പാര്… ഇവൻ ‘പെരിയ’ അണ്ടർവേൾഡ് ഡിസൈനർ.!”

​എന്റെ പൊന്നോ! ഞാൻ ആകെ ചമ്മി നാണംകെട്ടു. അടുത്തിരിക്കുന്ന തമിഴ് കുടുംബങ്ങൾ വരെ എന്നെ ഒരുമാതിരി ‘ക്രിമിനൽ’ ലുക്കിൽ നോക്കുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ വെയിറ്ററെ നോക്കി ഇളിച്ചു.

​”അണ്ണാ… അവൾ ചൊല്ലുറത വിടുങ്കെ. പേച്ചി കൊഞ്ചം അധികം താൻ. എനക്ക് ഈ പ്ലേറ്റ് സാമ്പാർ മാറ്റി നല്ല ചൂട് സാമ്പാർ കൊണ്ടുവരുങ്കെ. ആനാ അന്ത മുരിങ്ങക്കായ് കൊഞ്ചം സോഫ്റ്റാ ഇരിക്കണം. ഇല്ലേൽ കടിക്കുമ്പോ വണ്ടിയുടയ ‘ടയർ’ കടിക്കുന്ന മാതിരി ഇരിക്കും!”

​എന്റെ തമിഴ് കേട്ട് വെയിറ്റർ തല ചൊറിഞ്ഞു.

“മുരിങ്ങക്കായ് ടയർ മാതിരിയാ? സാർ… ഇത് ഹോംലി ഫുഡ് സാർ. ശരി… വേറെ ചൂട് സാമ്പാർ എടുത്തു വരേൻ.”

അനു ഓരോ പാത്രവും എടുത്ത് പോസ്റ്റ്മോർട്ടം തുടങ്ങി. ഒരു പപ്പടം (അപ്പളം) എടുത്ത് അവൾ വായുവിലിട്ട് വീശി.

“അണ്ണാ…നില്ല്….. ഇന്ത സാമ്പാർല ഉപ്പ് ഇല്ലൈ! പിന്നെ ഇന്ത പപ്പടം… അതായത് അപ്പളം… ഇതെന്നാ ഇപ്പടി വളയുന്നത്? തമിഴ്നാട് അപ്പളം ‘ടപ്പേ’ ‘ടപ്പേ’ ന്ന് പൊട്ടണ്ടേ? ഇത് നനഞ്ഞ തോർത്ത് മാതിരി ഇരിക്കുതേ!”ഇതിൽ എപ്പടി സാപ്പിട മുടിയും?”