പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 165

​അവർ ചിരി നിർത്തുന്നില്ല.

“ഇല്ലൈ തമ്പി… ഇത് ഉങ്ക പേഴ്സണൽ വിസയം. ഞാൻ ഇതിൽ കൈ വെക്കമാട്ടേൻ. റൊമ്പ ‘തമാഷാ’ ഇരിക്കുത്!”

​
​അതും പറഞ്ഞ് അവർ ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി. പാവം ഞാൻ! ആ ക്ലീനിംഗ് അക്കയുടെ കണ്ണിൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഏതോ വലിയ ‘ലീലാവിലാസക്കാരനായി’ മാറിയിരിക്കുന്നു.

​”ശെ… പൈനാപ്പിൾ റാണിയെക്കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റു!”

ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് തന്നെ തളർന്നിരുന്നു.

​ക്ലീനിംഗ് അക്ക പോയ വഴിക്ക് ചിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാം.

ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണി എന്നെ നാണം കെടുത്താൻ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചാണ് ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

കാർ ചാവിയുമായി അവൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോയത്?

ഇനി തിരിച്ചു വരുമോ അതോ ഞാൻ ഈ ‘ഫാന്റസി’ ലുക്കിൽ ഈ റൂമിൽ തന്നെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കേണ്ടി വരുമോ?!!

​

ഏകദേശം അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദാ വരുന്നു നമ്മുടെ പൈനാപ്പിൾ റാണി!

വാതിൽക്കൽ അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിലെ സകല ദേഷ്യവും അണപൊട്ടി ഒഴുകി. ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു.

​”എവിടെയാടി പോയത്? എന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ കെട്ടിയിട്ടിട്ട് നീ എവിടെ കറങ്ങി നടക്കുവാണോ? എന്റെ കാർ ചാവി എന്തിനാ നീ എടുത്തത്!!”

ഞാൻ നല്ല ഹൈ വോൾട്ടേജിൽ ചൂടായി.

​പക്ഷേ അനുവിന് അതൊന്നും ഒരു വിഷയമേ ആയിരുന്നില്ല. അവൾ ആ പഴയ ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി ഒരു പുച്ഛം പാസാക്കി.

​”ആ… അപ്പൂ… എണീച്ചോ? എന്തിനാടാ ഇപ്പടി ഒലക്ക മാതിരി ബഹളം വെക്കുവായേ?!!”

​അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ടത്.