പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 166

എന്റെ കിളി ഒന്നുകൂടി ബാംഗ്ലൂർ ബൈപാസ് വഴി പറന്നുപോയി!

അവൾ ഒരു വലിയ പ്ലാസ്റ്റിക് സഞ്ചിയിൽ മുഴുവൻ നാല് അഞ്ചു വലിയ പൈനാപ്പിളും തൂക്കിപ്പിടിച്ചാണ് നിൽക്കുന്നത്.

മറു കയ്യിൽ ദാ ഇരിക്കുന്നു… നല്ല മൂർച്ചയുള്ള, വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ഒരു വലിയ കത്തി!

​സേലം ചന്തയിൽ പോയി പൈനാപ്പിൾ വാങ്ങിയ ലുക്കിലാണ് നിൽപ്പെങ്കിലും, ആ കത്തി കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി.

ഇവളിനി എന്റെ കൈ അഴിക്കാൻ പകരമായി ഈ കത്തി വെച്ച് വല്ല ഇന്റീരിയർ ഡിസൈനും എന്റെ മേത്ത് നടത്തുമോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു.

​”അപ്പൂ… റൊമ്പ ദേഷ്യപ്പെടാതെ. സേലം വന്നിട്ട് ഇവിടുത്തെ പൈനാപ്പിൾ സാപ്പിടാതേ പോനാൽ അത് അന്യായമാടാ സാമി!

അതുകൊണ്ട് ഞാൻ രാവിലെ തന്നെ ചന്തയിൽ പോയി ഫ്രഷ് ഐറ്റം വാങ്ങിയിട്ട് വന്നതാ.”

“യെടി.. നിന്റച്ഛന് ഡൽഹിയിൽ പൈനാപ്പിൾ നടലായിരുന്നോ പണി.. ഏഹ്ഹ്…”

​അവൾ ആ കത്തി ഒന്ന് വീശി കാണിച്ചു. ആ വെളിച്ചം എന്റെ കണ്ണിൽ തട്ടി മിന്നി.

“അപ്പൂ…അത്… വേണ്ട….!”

​”നീ.. നീ ആ കത്തി എന്തിനാ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്? ഇതാണോ എന്റെ കൈ അഴിക്കാൻ നീ കണ്ടുപിടിച്ച വഴി?!!”

ഞാൻ ചോദിച്ചു.

​അവൾ ആ കത്തിയും പൈനാപ്പിളും ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.

​”ഇല്ലൈ അപ്പൂ… ഇത് പൈനാപ്പിൾ കട്ട് പണ്ണാൻ താഴെ ഇന്നലത്തെ വൈറ്റെർ അണ്ണന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയതാ. നിന്റെ കൈ അഴിക്കാൻ എനിക്ക് ഈ കത്തി വേണ്ട. ആനാ നീ ഇപ്പടി പേടിച്ചോടി നിൽക്കുന്നത് പാക്കുമ്പോ എനിക്ക് നല്ല തമാശയാ ഇരിക്കുത്!”