പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 166

​അവൾ പതുക്കെ ആ ഷാളിന്റെ കെട്ടിന് അടുത്തു വന്നു. ആ കയ്യിലിരുന്ന കാർ ചാവി അവൾ ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.

​”ദാ… നിന്റെ വണ്ടി. ആരും അടിച്ചോണ്ട് പോയിട്ടില്ല. ഇനി നീ പാവം മാതിരി ഇരുന്നാൽ ഞാൻ ഈ കെട്ട് അഴിച്ചു തരാം. ഇല്ലേൽ നിന്നെ കെട്ടിയിട്ട് തന്നെ ഞാൻ ഈ പൈനാപ്പിൾ മുഴുവൻ തിന്നും. പുരിഞ്ചുതാ?!!”

​അവൾ ആ കത്തി കൈയ്യിലെടുത്ത് ഒരു പൈനാപ്പിൾ മുറിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിൽ ഇരുന്നു. പൈനാപ്പിൾ റാണിയുടെ കയ്യിൽ കത്തി ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അടങ്ങിയിരിക്കുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

അവൾ എന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്യുന്നു പോലുമില്ല!

ആ കത്തി കയ്യിലെടുത്ത് അതിവിദഗ്ദ്ധമായി പൈനാപ്പിളിന്റെ തൊലി ചെത്തി മാറ്റുകയാണ്.

ആ കത്തിയുടെ മുന മേശപ്പുറത്ത് ഉരയുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ മിന്നൽ പാഞ്ഞു.

​”എടീ… ഇതൊന്ന് ആദ്യം ചെയ്യേടീ… ഈ കെട്ടൊന്ന് അഴിക്ക് ആദ്യം!”

ഞാൻ കെട്ടിയ കൈകൾ അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ കാട്ടി ആഞ്ഞു പറഞ്ഞു.

​പക്ഷേ അവൾ കൂൾ ആണ്. എന്റെ ബഹളമൊന്നും കേട്ട ഭാവമേ ഇല്ല.

ചെത്തി മിനുക്കിയ പൈനാപ്പിൾ അവൾ ഓരോ കഷ്ണങ്ങളായി അരിഞ്ഞു പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇട്ടു.

എന്നിട്ട് ഒരു കഷ്ണം എടുത്ത് ആസ്വദിച്ചു വായിലിട്ടു.

ബാക്കി കഷ്ണങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഒന്ന് ആ മൂർച്ചയുള്ള കത്തിയുടെ തുമ്പിൽ കോർത്തെടുത്തു.

​കത്തിയിൽ കോർത്ത പൈനാപ്പിൾ കഷ്ണവുമായി  കയ്യിൽ പ്ലേറ്റും ഏന്തി അവൾ ബെഡിലേക്ക് കയറി.

ബെഡിൽ ചാരിയിരുന്ന എന്റെ നേരെ അവൾ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു നീങ്ങുകയാണ്. കത്തിയുടെ മുന എന്റെ നേരെ!