പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 166

​”എനിക്ക് വേണ്ട… രാവിലെ തന്നെ ഈ പൈനാപ്പിൾ…”

ഞാൻ മുഖം വെട്ടിച്ചു.

​അവൾ ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടി മിഴിച്ച് കത്തി എന്റെ ചുണ്ടിന് തൊട്ടടുത്ത് എത്തിച്ചു.

ആ തമിഴ് കലർന്ന ഭീഷണിയുമായി അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:

​”കഴിക്ക് മോനേ അപ്പൂ… കഴിക്ക്!

എന്നാലേ ഞാൻ ഈ കെട്ട് അഴിക്കുള്ളൂ. ഇത് സേലം പൈനാപ്പിൾ… റൊമ്പ മധുരമാ ഇരിക്കും. നീ കറക്റ്റാ ഇത് വായിൽ വെച്ചില്ലെങ്കിൽ കത്തി നിന്റെ മൂക്കിൽ കൊള്ളും. പുരിഞ്ചുതാ?!!”

​അവൾ ബെഡിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് എത്തി.

ആ കത്തിയുടെ അറ്റത്ത് ഇരിക്കുന്ന പൈനാപ്പിൾ കഷ്ണത്തിൽ നിന്ന് നീര് ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ട്.

എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ ആ കത്തി എന്റെ വായുടെ അടുത്തേക്ക് നീട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയാൽ അറിയാം, പൈനാപ്പിൾ തിന്നില്ലെങ്കിൽ അവൾ എന്നെ വെറുതെ വിടില്ല.

​”എടി… ആ കത്തി മാറ്റെടി… പൈനാപ്പിൾ ഞാൻ തിന്നോളാം,”

ഞാൻ പതുക്കെ വായ തുറന്നു.

​അവൾ ആ കഷ്ണം പതുക്കെ എന്റെ വായിലേക്ക് തള്ളി. മധുരവും പുളിയും നിറഞ്ഞ പൈനാപ്പിൾ… പക്ഷെ എന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ആ കത്തിയുട തുമ്പിലായിരുന്നു.

​”എങ്ങനെയുണ്ട് അപ്പൂ? പുളിപ്പിറക്കാ?”
അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​ഞാൻ പതുക്കെ പൈനാപ്പിൾ ചവച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.

കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവൾ വല്ലാതെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആ ചിരി കണ്ടാൽ അറിയാം.

​”കഴിച്ചല്ലോ… ഇനി അഴിക്ക്!”

​അവൾ ആ കത്തി ബെഡിൽ വെച്ചിട്ട് പതുക്കെ എന്റെ കയ്യിലെ കെട്ടിലേക്ക് കൈ നീട്ടി..