പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 166

പൈനാപ്പിളിന്റെ ആ മധുരത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ലഹരി ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ പടരുകയായിരുന്നു.

​അവൾ പതുക്കെ കണ്ണ് ചിമ്മി… വരാനിരിക്കുന്ന എന്തിനോ വേണ്ടി തയ്യാറെടുക്കുന്നതുപോലെ!

അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ നീങ്ങി.

പൈനാപ്പിൾ നീരിന്റെ മധുരമുള്ള ആ അധരങ്ങളെ ഒന്ന് രുചിക്കാൻ, എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളോട് ഉരുമ്മിയതും…

​പെട്ടെന്ന്, ആ തണുത്ത ലോഹം എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു!

​എവിടെ നിന്നോഅവൾ ബെഡിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന  ആ മൂർച്ചയെറിയ കത്തി കയ്യിലെടുത്തിരുന്നു.

അതിന്റെ മൂർച്ചയുള്ള അറ്റം എന്റെ ടീഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ നെഞ്ചിലെ ചർമ്മത്തിൽ പാതി തറഞ്ഞു നിന്നു.

​”ഇനി കൊഞ്ചം കൂടാ അടുത്തേക്ക് വന്നാൽ, കത്തി നെഞ്ചിൽ കയറ്റുമേ! വേണ്ടാ അപ്പൂ… സൊല്ലിട്ടേൻ…!”

അവൾ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

കണ്ണുകളിൽ ഭയത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരുതരം വാശിയായിരുന്നു.

​ഞാൻ ഒന്ന് തറഞ്ഞു നിന്നു. നെഞ്ചിൽ കത്തി അമരുന്നതിന്റെ നേരിയ വേദന. പക്ഷേ, പിന്മാറാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.

ആ കത്തി മുനയെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നുകൂടി അവളിലേക്ക് അമർന്നു.

ആ കിടപ്പിൽ എന്റെ ശരീരം അവളുടെ തുടയിടുക്കിൽ ഇറുകെ അമർന്നു.

​അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ആയുധം കയ്യിലുണ്ടായിട്ടും എന്റെ ഈ തീക്ഷണമായ അടുപ്പം അവളെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​”ആഹാ… അങ്ങനെയോ?”
ഞാൻ അവളുടെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു, എന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടി.
​

​”ദേ… സൊല്ലിട്ടേൻ . ഇനി അടുത്തേക്ക് വന്നാൽ കത്തി നെഞ്ചിലേക്ക് കയറും!!”
അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.