പൂമഴ പെയ്ത തീരങ്ങൾ 4 [സ്പൾബർ] 494

 

 

“അതെങ്ങിനെ ശരിയാകും… ?..

നിനക്കറിഞ്ഞൂടേ ഇത് ഏത് അക്കൗണ്ടാണെന്ന്…?”..

 

 

“ എന്ന് വെച്ച് നാൽപതിനായിരം രൂപ പോയിട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കണോ…?”..

 

 

“സാരമില്ലെടീ… അതങ്ങ് പോട്ടെ…”..

 

 

അയാളുടെ ലാഘവത്തോടെയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് സുഷമക്കുണ്ടായ അമ്പരപ്പ് ചെറുതല്ല.. അവൾ ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി..നാൽപതിനായിരം രൂപ പോയിട്ടും അതിന്റെ യാതൊരു പ്രയാസവും അയാളുടെ മുഖത്തില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അയാളെന്തോ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നത് പോലെയും അവൾക്ക് തോന്നി.. ഇത് ചതിയാണ്.. തനിക്കായി ഒരുക്കി വെച്ച കെണിയിൽ താൻ വീണെന്ന സന്തോഷമാണാ മുഖത്ത്..പക്ഷേ എങ്ങിനെ..?..അകാരണമായൊരു ഭയം സുഷമയെ പൊതിഞ്ഞു..

 

 

“ നമ്മളിങ്ങനെ മിണ്ടാതിരുന്നാ ശരിയാവോ ഏട്ടാ… ?..ഇനിയും അതീന്ന് പൈസ പോയാലോ…?”..

 

 

സുഷമയുടെ ശബ്ദത്തിൽ പതർച്ച വ്യക്തമായിരുന്നു.. അത് കേട്ട് ദേവദാസൊന്ന് ചിരിച്ചു..

 

 

“ഇല്ല… ഇനി നമ്മളറിയാതെ നമ്മുടെ പൈസ പോകില്ല…”..

 

 

ആ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു..

 

 

“അത്… ഏട്ടനെങ്ങിനെ…

അറിയാം… ?”.

 

 

സുഷമയുടെ വാക്കുകൾ വിറച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു..

 

 

“ഉം… അതൊക്കെയുണ്ട്… നമ്മുടെ ജോർജില്ലേ, അവൻ ചെറിയൊരു പണി ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്…”..

 

 

“എ… എന്ത് പണി… ?”..

 

 

എ സി കാറിലിരുന്ന് സുഷമ കുറേശെ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി..

 

 

“നമ്മുടെ പൈസ നഷ്ടപ്പെട്ടത് ടൗണിലെ എ ടി എമ്മിൽ നിന്നാ… ആ സമയത്ത് അവിടെ കയറിയ കുറച്ചാൾക്കാരുടെ ഫോട്ടോ ജോർജ് സംഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്… നമ്മുടെ പൈസ പിൻവലിച്ച സമയത്ത് അവിടെ കയറിയത് ഒരേ ഒരാളാ… അവന്റെ ഫോട്ടോയും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്… ഉറപ്പില്ല,എന്നാലും അവൻ തന്നെയാവാം എന്നാണ് ജോർജിന്റെ അഭിപ്രായം…”..