പൂമഴ പെയ്ത തീരങ്ങൾ 4 [സ്പൾബർ] 513

“നിനക്ക് വേദനിച്ചോടീ…?”..

ഇനിയും ചോദ്യമുണ്ടാവുമെന്ന് ഭയന്നിരിക്കുന്ന സുഷമയുടെ കാതിലേക്ക് വളരെ നേർത്തൊരു ശബ്ദം വന്ന് പതിച്ചു..അതിൽ ഗൗരവമോ ദേഷ്യമോ ഇല്ലെന്നും,ഒരൽപം കുസൃതിയുണ്ടോന്ന് പോലും അവൾക്ക് തോന്നി.. അവൾ കണ്ണ് തുറന്ന് ദേവദാസിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. കുറച്ച് മുൻപ് കണ്ട ഭാവമല്ലാ മുഖത്ത്..അവിടെ ദേഷ്യമില്ല.. നിരാശയില്ല.. ഗൗരവമില്ല.. ചെറുപുഞ്ചിരിയാണാ മുഖത്ത്..

“അവൻ പിന്നിൽ കയറ്റിയപ്പോ നിനക്ക് വേദനിച്ചോടീ… ?”..

നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചിറങ്ങുന്നത് പോലെ സുഷമക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു..ആ ചോദ്യം അവൾക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല..അത് ചോദിച്ചത് തന്റെ ഭർത്താവാണെന്നും അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല..അവൾ മടിയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..എല്ലാമെല്ലാം ഭർത്താവറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..അവനോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ടിരിക്കുന്നു..തന്റെ കൂതിയിൽ കയറ്റിയത് അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. താനവന്റെ പാല് കുടിച്ചത് എന്തോ വലിയ കാര്യം സാധിച്ചത് പോലെയാണ് താൻ പറഞ്ഞത്.. അതും കേട്ടിരിക്കും.. കഴപ്പ് കയറി വിളിച്ച് പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ടിരിക്കും.. അങ്ങേയറ്റം വൃത്തികേട് വരെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..ഭർത്താവിനെ അങ്ങേയറ്റം മോശക്കാരനാക്കിയും, താഴ്ത്തിക്കെട്ടിയും താനെന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു..?.അതെല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടാണ് ഭർത്താവ് മുന്നിലിരിക്കുന്നത്..

മടിയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കരയുന്ന സുഷമ തന്റെ ജീവിതം തീർന്നെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.. സ്വതവേ മുരടനായ തന്റെ ഭർത്താവ് ഇതൊരിക്കലും ക്ഷമിക്കില്ല..അയാൾക്കെന്തും ചെയ്യാം..തന്നെ കൊല്ലാം..ഉപേക്ഷിക്കാം.. ഒരു പുഴുവിനെപ്പോലെ ചവിട്ടിയരക്കാം..എന്തും ചെയ്യാം..പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഒരു കണിക പോലും തന്നിൽ നിന്നുണ്ടാവില്ല.. സകല തെളിവോടെയും കൂടെയാണ് തന്നെ കയ്യോടെ പൊക്കിയിരിക്കുന്നത്..