പൂമഴ പെയ്ത തീരങ്ങൾ 4 [സ്പൾബർ] 100

 

 

“എന്നിട്ടെന്താ എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നാത്തത്…?”..

 

 

സുഷമ അയാളുടെ ഓരോ ഭാവവും നിരീക്ഷിച്ചു..

 

 

“ അത്… കേട്ടപ്പോ… എനിക്ക്‌… ദേഷ്യമൊക്കെ തോന്നിയതാ… ഇപ്പോ ഇല്ല…”…

 

 

അത് പറയുമ്പോ അയാളുടെ മുഖം പൂ പോലെ വിടരുന്നത് സുഷമ കണ്ടു..

 

 

“ അതെന്താ ഏട്ടാ… ?.. എട്ടന്റെ നാൽപതിനായിരം രൂപയാ ഞാനവന് കൊടുത്തത്… എന്നിട്ട് ഏട്ടനെന്നോട് ദേഷ്യമില്ലേ… ?”..

 

 

“ഇല്ല… “..

 

 

“ അവനെന്നെ എന്തൊക്കെ ചെയ്തൂന്നറിയോ… ?.. ഏട്ടനിത് വരെ കേറ്റിയിട്ടില്ലാത്ത എന്റെ കൂതീൽ വരെ അവൻ കേറ്റി… എന്നിട്ടും എന്നോട് ദേഷ്യമില്ലേ… ?”..

 

 

“ഇല്ല…. “..

 

 

“ഏട്ടനറിയോ… ?.. എനിക്ക്‌ കഴപ്പ് സഹിക്കാനാവാതെ ഞാനവന്റെ പാല് കുടിച്ചു ഏട്ടാ… അതറിഞ്ഞിട്ടും എന്നോട് ദേഷ്യമില്ലാ… ?”..

 

 

തന്റെ ഭർത്താവ് അപൂർവ്വം ചില ആണുങ്ങൾക്കുണ്ടാവുന്ന ഒരു പ്രത്യേക തരം അസുഖത്തിന് അടിമയാണെന്നും,ഇങ്ങിനെയൊക്കെ പച്ചക്ക് സംസാരിക്കുന്നത് അയാൾക്കിഷ്ടമാണെന്നും,തന്റെ തുറന്നുള്ള സംസാരത്തിൽ അയാളനുഭവിക്കുന്നത് വല്ലാത്തൊരു സുഖമാണെന്നും സുഷമക്ക് മനസിലായി..

 

 

“നീ ചെയ്തതിനൊന്നും എനിക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യമില്ല… പക്ഷേ…”..

 

 

“പക്ഷേ… ?”..

 

 

ആകാംക്ഷയോടെ സുഷമ ചോദിച്ചു..

 

 

“ അവന്… ആ ബാബൂന്… ഇനി… പൈസക്ക്… ആവശ്യമുണ്ടോ… ?”..

 

 

പ്രതീക്ഷിക്കാത്തൊരു ചോദ്യം കേട്ട് സുഷമ അമ്പരന്നു..