“എന്നാ പോയാലോ… ?..അവനവിടെ കാത്തിരുന്ന് മുഷിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും…”..
ഭാര്യയുടെ മാദക സൗന്ദര്യം കോരിക്കുടിച്ച് കൊണ്ട് ദേവദാസ് പറഞ്ഞു.. യഥാർത്തത്തിൽ അയാൾക്കാണ് ധൃതി..അതിലേറെ സുഷമക്കും..
“ഏട്ടൻ ചെന്ന് അവനോടൊന്ന് സംസാരിച്ചിരിക്ക്… ഞാനിപ്പ വരാം… “..
മേക്കപ്പ് കിറ്റ് അലമാരയിൽ നിന്നെടുത്ത് സുഷമ പറഞ്ഞു.. ദേവദാസ് ചാരിയിട്ട വാതിൽ തുറന്ന് ഹാളിലേക്കിറങ്ങി.. അവിടെ സെറ്റിയിലിരിക്കുകയാണ് ബാബു.. അയാൾ ചെന്ന് അവനെതിരെയുള്ള സെറ്റിയിലിരുന്നു..
അവനെ നോക്കാൻ ദേവദാസിന് ചെറിയ ചമ്മലുണ്ടായെങ്കിലും ബാബൂനതുണ്ടായില്ല..
“സാറേ… സാറിനെന്നോട് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ… ?”..
അയാൾക്ക് ചമ്മലുണ്ടെന്ന് മനസിലാക്കിയ ബാബു, സംസാരത്തിന് തുടക്കമിട്ടു.. അത് കേൾക്കാൻ കാത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്ന ദേവദാസ് അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു..
“ഉം… ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു… എന്നാൽ ഇപ്പോഴില്ല… “..
ചിരിയോടെത്തന്നെയാണ് അയാളത് പറഞ്ഞത്..
“സാററിഞ്ഞു എന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞപ്പോ ഞാനൊന്ന് പേടിച്ചു…”..
ബാബു ബഹുമാനത്തോടെയാണ് അയാളോട് സംസാരിക്കുന്നത്..
“ ഉം… അതിന് നിന്നെയെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ അവള് സമ്മതിക്കണ്ടേ… ?.
നീ എന്ത് ചെയ്തിട്ടാ ബാബൂ അവൾ നിന്നെ ഇത്രമാത്രം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്… ?”..
അറിയാനായി അയാൾ ചോദിച്ചു…
“ എനിക്കറിയില്ല സാറേ… ഞാൻ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ചെയ്തില്ല…”..
