പ്രഹേളിക [Ne-Na] 2288

കാവ്യ സാരിയുടെ തുഞ്ച് വലതുകൈയിലെ പിറുത്തിട്ട് ഇടുപ്പ് ശകലം വളച്ച് ബ്ലൗസിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന മാറിടങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി മുന്നിലേക്ക് തള്ളിച്ച് മോഡൽ ലുക്കിൽ അവനെ കാണിച്ചു നിന്നു.

നവീൻ കൈയിൽ കിട്ടിയ ചെറിയ ഒരു പൌഡർ ടിൻ എടുത്ത്  അവളുടെ നേരെ എറിഞ്ഞു. അവൾ അത് ശരീരത്തു കൊള്ളാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.

“നിനക്ക് ഈ ഇടയായി നാണം എന്ന് പറയുന്ന സാധനം അടുത്തൂടി പോയിട്ടില്ല.”

അവൾ മുഖത്തു പുച്ഛഭാവം നിറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അതെ.. എനിക്കിത്തിരി നാണം കുറവ് തന്നെയാണ്.”

അവളോട് പറഞ്ഞു നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നറിയാവുന്ന നവീൻ പിന്നൊന്നും മിണ്ടാതെ ഡ്രാ തുറന്നു കമ്മൽ തിരഞ്ഞു. പല നിറത്തിലുള്ള ഒരുപാട് കമ്മൽ അതിലുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ തിരച്ചിലിനൊടുവിൽ അവൻ റോസ് കളറിലുള്ള കമ്മൽ കണ്ടെത്തി.

“ഡി.. ഇത് തന്നല്ലേ?”

നവീന്റെ കൈയിൽ പൊക്കി കാണിച്ച കമ്മൽ നോക്കിയാ ശേഷം അവൾ പറഞ്ഞു.

“അത് തന്നെ.. അലമാരയിൽ നിന്നും എന്റെ പെർഫ്യൂം കൂടി എടുത്തോ.”

“നിന്നെ കാണാൻ വന്നാലേ പണി ആണല്ലോടി. ഓരോന്നിങ്ങനെ എന്നെകൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചോണ്ടിരിക്കും.”

“ആഹ്, ചെയ്യിക്കും, എന്തെ?”

ആ ഒരു മറുപടി തന്നെയായിരുന്നു അവൻ അവളിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതും. അവനെ പിന്നൊന്നും പറയാതെ അലമാര തുറന്നു.

അലമാര തുറന്നതും അതിൽ വാരി വലിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ഡ്രെസ്സുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും ഒരു ചുവന്ന കളർ ബ്രാ വന്ന് അവന്റെ കാൽ ചുവട്ടിലേക്ക് വീണു. അത് കാവ്യ കാണുകയും ചെയ്തു.

അവൻ കുനിഞ്ഞ് അതെടുത്തു കാവ്യയുടെ നേരെ എറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“നിനക്ക് ഈ ഡ്രെസ്സൊക്കെ ഒന്ന് അടുക്കി വച്ചൂടേടി.”

അവൻ എറിഞ്ഞ ബ്രാ വന്ന് വീണത് കാവ്യയുടെ തോളിൽ ആണ്. അവൾ തോളിൽ നിന്നും ബ്രാ എടുത്തു അവന്റെ നേരെ തിരിച്ച എറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഇന്നലെ എല്ലാം അടുക്കി വയ്ക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചതാണ്. പിന്നെ മടി പിടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങി പോയി.”

അവൻ തന്റെ നേരെ വന്ന ബ്രാ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി അലമാരക്കുള്ളിലേക്ക് ഇട്ടു. എന്നിട്ട് പെർഫ്യൂം ബോട്ടിലും എടുത്തു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

അപ്പോഴേക്കും അവൾ സാരി ഉടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.