വേദികയ്ക്ക് അല്പം ആശ്വാസം തോന്നിയെങ്കിലും ആ പ്രദേശത്തിന്റെ ഭീകരത അവളെ വിട്ടുമാറിയില്ല. അവൾ തന്റെ ബാഗ് മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
വേദിക: “നിനക്ക് വഴിയൊക്കെ ശരിക്കും ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ അല്ലേ? നമ്മൾ വഴി തെറ്റില്യല്ലോ?”
ശശി: “അതൊക്കെ എനിക്ക് കൃത്യമായി ഓർമ്മയുണ്ട്. നമുക്ക് ഏകദേശം ഒന്നര മണിക്കൂർ നടക്കാൻ കാണും. രാവിലെ ആറ് മണിക്ക് മുമ്പ് അവിടെ എത്തണം, എന്നാലേ പൂജയ്ക്ക് ഫലമുണ്ടാവൂ. നീ വേഗം വാ…”
ശശി നടക്കാൻ തയ്യാറായി പുറത്തിറങ്ങി നിന്നു. എന്നാൽ വണ്ടിക്കുള്ളിൽ ഇരുന്ന വേദിക പുറത്തിറങ്ങാൻ അല്പം താമസിച്ചു. അവൾ കാറിലെ സൈഡ് മിറർ നോക്കി തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ചുവന്ന ലിപ്സ്റ്റിക് ഒന്ന് മിനുക്കുകയായിരുന്നു. ആ കാട്ടുപ്രദേശത്തും തന്റെ സൗന്ദര്യം ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാൻ അവൾ മറന്നില്ല.
ഇത് കണ്ട് പുറത്തുനിന്ന ശശി അക്ഷമനായി. മൂപ്പൻ തന്ന മരുന്നിന്റെ ലഹരിയിൽ അവന്റെ ഉള്ളിൽ കാമം ഇരച്ചു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ശശി: “എടി… നീയെന്താ ആ ഗന്ധർവ്വന് ഫ്രഞ്ച് കിസ്സ് കൊടുക്കാൻ പോകുവാണോ? ഒന്ന് ഇറങ്ങി വാടി പെണ്ണേ, നേരം വൈകുന്നു!”
വേദിക അവനെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി.
“ഒന്ന് പോടാ… ചുമ്മാ ഒന്ന് തൊട്ടു എന്നേയുള്ളൂ.”
അവൾ പതുക്കെ വണ്ടിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. ആകാശ നീല ഷർട്ടും മുട്ടു കീറിയ ബഗ്ഗി പാന്റും ധരിച്ച അവളുടെ ആ രൂപം ആ വനഭംഗിയേക്കാൾ മനോഹരമായിരുന്നു. അവർ കാട്ടുപാതയിലൂടെ നടന്നു തുടങ്ങി. അല്പം നടന്നപ്പോഴേക്കും വേദികയ്ക്ക് ദാഹം അനുഭവപ്പെട്ടു.
