”അയ്യോ… ശശീ! പാമ്പ്!”
നടവഴിയിൽ കരിയിലകൾക്കിടയിൽ മഞ്ഞ നിറത്തിൽ എന്തോ ഒന്ന് ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ വല്ലാതെ ഭയന്നുപോയി. പേടി കാരണം വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിന് ശശിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ആ വശ്യമായ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് തന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നപ്പോൾ ശശിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.
മൂപ്പൻ തന്ന ലായിനിയും വേദികയുടെ സാമീപ്യവും അവനെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ശശി ആ പാമ്പിനെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
“എടി… അത് ചേരയാ. പേടിക്കണ്ട. അത് അവിടെ കിടന്നുളും ഒന്നും ചെയ്യില്ല…”
”ഏത് പാമ്പ് ആയാലും എനിക്കു പേടിയാ ശശീ… എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് ഒരടി മുന്നോട്ട് വെക്കാൻ പറ്റില്ല!”
അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
അവളുടെ പേടി ശശിക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ അവസരമായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിലൂടെ പടർത്തി.
ആ നീല ഷർട്ടിനുള്ളിലെ അവളുടെ വയറിന്റെ മൃദുത്വം അവന്റെ വിരലുകൾ അറിഞ്ഞു. ആ സ്പർശനം അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷം നൽകി.
”പേടിക്കണ്ടെടി… ഞാൻ കൂടെയില്ലേ? നമുക്ക് ഇതിന്റെ സൈഡിലൂടെ പതിയെ പോകാം.”
”ഇല്ല… ഞാൻ വരില്ല. എനിക്ക് പേടിയാ ശശീ… അത് എങ്ങാനും കുടിച്ചാലോ ?” അവൾ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലായിരുന്നു.
