ശശി ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു, പിന്നെ ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:
“എന്നാൽ പിന്നെ ഒരു വഴിയേ ഉള്ളൂ. നീ എന്റെ ഒക്കത്ത് കേറിക്കോ. ഞാൻ നിന്നെ എടുത്തു പിടിക്കാം. അതാവുമ്പോൾ കാലിൽ പാമ്പ് കടിക്കില്ലല്ലോ.”
പേടി കാരണം മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ വേദികയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ സമ്മതിച്ചു. ശശി കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ വശ്യമായ ശരീരത്തെ തന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. അവളുടെ ഉറച്ചതും എന്നാൽ മൃദുവായതുമായ ചന്തിയിൽ അവന്റെ കൈപ്പത്തികൾ അമർന്നു.
ആ സ്പർശനത്തിൽ ശശിയുടെ രക്തം തിളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവളെ ഉയർത്തിയപ്പോൾ വേദികയുടെ മുഖം ശശിയുടെ കഴുത്തിനരികിൽ ചേർന്നു നിന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ അവന്റെ മുഖത്ത് തഴുകി. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധവും വിയർപ്പിന്റെ നേർത്ത മണവും ശശിയുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു. നീല ഷർട്ടിന്റെ വിടവിലൂടെ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
ആ നിമിഷം ലോകം തന്നെ നിലച്ചുപോയതുപോലെ അവന് തോന്നി.
അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് ശശി ആ പാമ്പിനെ മറികടന്നു മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചലനങ്ങൾ അവൻ ആസ്വദിച്ചു. അവളുടെ ഭാരം തന്റെ കൈകളിൽ അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ അതൊരു സുഖമുള്ള നോവായി അവന് തോന്നി. തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ മുറുക്കിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ അവൾ പേടി കാരണം അവനെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നത് ശശിയെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു.
