പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

 

ശശിയുടെ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ മുറുകുന്നത് അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ അലോസരത്തിന് പകരം ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ് നൽകുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.

 

 

 

തന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടമാകുകയാണോ എന്ന് അവൾ ഭയന്നു. ഈ കാട്ടിൽ, ഈ വിജനതയിൽ ശശിയോട് ഇത്രയും ചേർന്നു നടക്കുന്നത് അപകടമാണെന്ന് അവളുടെ ഉള്ളിലെ ബോധം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. അവൾ പതുക്കെ ശശിയുടെ പിടിയിൽ നിന്നും വിടുവിച്ചു.

 

 

 

 

“വേണ്ട ശശീ… ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നോളാം. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല.” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

 

ശശിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിഗൂഢമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. മരുന്ന് പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങിയെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അവൾ പമ്മി പമ്മി നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഓരോ ചലനവും അവൻ ആർത്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു.

 

 

 

അവസാനം, വിയർത്തൊലിച്ച് തളർന്നു കൊണ്ട് അവർ ആ കുന്നിന്റെ മുകളിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. മുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിമനോഹരമായിരുന്നു. നിലാവിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു വലിയ ആൽമരവും അതിനു താഴെ കല്ലുകൾ കൊണ്ട് തീർത്ത ഒരു പഴയ തറയും. കാറ്റു വീശുമ്പോൾ ആൽമരത്തിന്റെ ഇലകൾ ഉരസുന്ന ശബ്ദം ആ അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു നിഗൂഢമായ ഭാവം നൽകി.

 

 

 

 

“നമ്മൾ എത്തി വേദികേ… ഇതാണ് ആ ഗന്ധർവ്വൻ കാവ്!” ശശി അങ്ങോട്ട് വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

 

 

 

വേദിക ആ ഭീമാകാരമായ ആൽമരത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ കാമത്തിന്റെ വിറയൽ അപ്പോഴും നിലച്ചിരുന്നില്ല. ശശിയുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അവൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.