പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല] 281

അതൊരു പഴയ കാലത്തെ നിർമ്മിതിയായിരുന്നു.

ചുവരുകളില്ലാത്ത, നാല് ഭാഗത്തും കൊത്തുപണികളോടു കൂടിയ കൽത്തൂണുകൾ മാത്രമുള്ള ഒരു കൽമണ്ഡപം. അതിന്റെ മേൽക്കൂരയും പൂർണ്ണമായും കല്ലുകൾ കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.

നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കം ആ കല്ലുകളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. മണ്ഡപത്തിന് തൊട്ടടുത്തായി പായൽ പിടിച്ചതും എന്നാൽ മനോഹരവുമായ ഒരു താമരക്കുളവും ഉണ്ടായിരുന്നു. പുലർകാലത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ ആ താമരക്കുളത്തിലെ ഇളം കാറ്റും ആ മണ്ഡപത്തിന്റെ നിഗൂഢതയും വേദികയെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.

അവൾ ആ മണ്ഡപത്തിന്റെ ഒരു തൂണിൽ തൊട്ടുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നീല ഷർട്ടും കീറിയ ബഗ്ഗി പാന്റും ആ പഴയ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരു സിനിമാ സീൻ പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. ശശി അവളുടെ പിന്നിലെത്തി. ആ നിശബ്ദതയും വശ്യതയും തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് അടുക്കാൻ പറ്റിയ സാഹചര്യമാണെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.

ശശി (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ): “ഇതൊക്കെ പണ്ട് രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്ത് ഉണ്ടാക്കിയതാണെന്നാ പറയപ്പെടുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ഈ താമരക്കുളത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്…”

ശശിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് വേദിക അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തളർച്ചയും ഒരു പ്രത്യേക വികാരവും കലർന്നിരുന്നു. ശശി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു നിന്നു.

കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ തണുത്ത കരിങ്കൽ തൂണുകളിൽ തലോടി നിന്ന വേദികയുടെ ഉള്ളിൽ, മൂപ്പൻ നൽകിയ മരുന്നിന്റെ ലഹരി അപ്പോഴും ഒരു കനൽ പോലെ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.