വേദിക: “ട്യൂണോ….?
എന്താടാ നീ ഈ പറയുന്നത്? എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.”
ശശി (മുകളിലേക്ക് നോക്കി): “ഇവളെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കും എന്റെ ഗന്ധർവ്വാ! എടി പൊട്ടി… ഗന്ധർവ്വൻ നിന്നെ നോട്ടമിട്ടു കഴിഞ്ഞു. ഈ അമ്പലത്തിന്റെ ശാപം അതാണ്. ഇവിടുത്തെ ഈ കൽമണ്ഡപത്തിൽ എത്തുന്ന സുന്ദരികളെ ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വശ്യശക്തി കൊണ്ട് കീഴ്പ്പെടുത്തും.”
വേദികയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. അവൾ വിറയലോടെ ചോദിച്ചു
. “നീയെന്താ ഈ പറയുന്നേ? അപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്ന ഈ വികാരങ്ങളൊക്കെ…”
ശശി: “അതേ! ഗന്ധർവ്വൻ നിന്നെ നോട്ടമിട്ടതിന്റെ ലക്ഷണമാണിത്. എനിക്കും കൂടി ഇങ്ങനെ തോന്നുന്നത് കണ്ടോ? അതിന്റെ അർത്ഥം ഗന്ധർവ്വന് നേരിട്ട് വരാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട്, എന്റെ ഈ ശരീരം ഉപയോഗിച്ച് അങ്ങേര് നിന്നെ പ്രാപിക്കാൻ നോക്കുകയാണെന്നാണ്! എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഗന്ധർവ്വൻ നിന്നെ തൊടാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്!”
ശശിയുടെ ഈ വാചകം കേട്ടതും വേദികയുടെ കൈകൾ അറിയാതെ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയവും കാമവും ഒരുപോലെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ശശിയുടെ വശ്യമായ നോട്ടവും അവന്റെ തന്ത്രങ്ങളും അവളുടെ ബോധത്തെ സാവധാനം കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ പഴയ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ തണുത്ത കരിങ്കൽ തൂണുകൾക്കിടയിൽ കാറ്റ് ഒരു വല്ലാത്ത വേഗതയിൽ വീശാൻ തുടങ്ങി. വേദികയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയവും, മൂപ്പന്റെ മരുന്ന് പടർത്തിയ ആ കാമത്തീയും ഒരുപോലെ ആളിക്കത്തുകയായിരുന്നു.
