ആ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ തണുത്ത കരിങ്കൽ തറയിൽ, ഗന്ധർവ്വൻ വേദികയെ വളരെ പതുക്കെ കിടത്തി. മഴയുടെ വന്യമായ താളത്തിനൊപ്പം, ആകാശത്ത് നിന്നും പൊഴിഞ്ഞു വീണ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ ആലിപ്പഴത്തിന്റെ ഐസ് കട്ട അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ എടുത്തു. അവന്റെ സ്പർശനം പോലും ഒരു വശീകരണം പോലെയായിരുന്നു.
ആ ഐസ് കട്ടയുടെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ് അവളുടെ നെറ്റിയിലൂടെ അയാൾ സാവധാനം ഉഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി. ആ തണുപ്പ് അവളുടെ നരമ്പുകളിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം പോലെ പടർന്നു കയറി. പെട്ടെന്നുള്ള ആ തണുപ്പിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ അത് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്, ഐസ് കട്ട പതുക്കെ അവളുടെ മൂക്കിന്റെ തുമ്പിലൂടെ, വിറയ്ക്കുന്ന ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിലേക്ക് എത്തിച്ചു.
ഐസ് കട്ട ചുണ്ടുകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ വേദിക അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ വായ അല്പം തുറന്നു. ഒരു തരം നോവും സുഖവും ഒരേ സമയം അവളുടെ ഉള്ളിൽ തിരതല്ലി. മൂപ്പൻ തന്ന ലായിനിയും, ഗന്ധർവ്വന്റെ സാമീപ്യവും, ഇപ്പോൾ ഈ ഐസ് കട്ടയുടെ സ്പർശനവും ചേർന്ന് അവളുടെ വികാരങ്ങളെ അണപൊട്ടിയൊഴുക്കുകയായിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ ഐസ് കട്ട അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ഇറക്കി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ആ നീല ഷർട്ടിന്റെ വിടവിലൂടെ, അവളുടെ മാറിലെ ചൂടിലേക്ക് ഐസ് കട്ട അമർന്നു. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. അവളുടെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ കൈകൾ അവിടുത്തെ കരിങ്കൽ തറയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
