അവൻ ഐസ് കട്ട താഴേക്ക്, അവളുടെ ബഗ്ഗി പാന്റിന്റെ അരികിലൂടെ, പൊക്കിൾ ചുഴിയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. ആ തണുത്ത ഐസ് അവിടെ വട്ടം ചുഴറ്റുമ്പോൾ, വേദികയുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം അനിയന്ത്രിതമായി മാറി. പാന്റിനുള്ളിലെ നനവ് ഒരു പ്രവാഹമായി മാറുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. ലജ്ജയും ഭയവുമെല്ലാം ആ കാമത്തീയിൽ ഉരുകിപ്പോയിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ നീലക്കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളിലെ മാറ്റങ്ങൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കി. ശേഷം അവൻ അവളുടെ മുഖത്ത് പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
ഗന്ധർവ്വൻ: “ഭവതീ… എന്നോട് അലിയുവാൻ തയ്യാറാണോ? ഈ പ്രസാദം സ്വീകരിച്ച് ഗന്ധർവ്വ ലോകത്തിലെ നിത്യകന്യകയാവാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?”
അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് വേദിക ആദ്യം മൗനമായി ഇരുന്നു. അവളുടെ ബോധം പുണ്യാലനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ശരീരവും മനസ്സും ഗന്ധർവ്വനിൽ ലയിക്കാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈ പതുക്കെ അവളുടെ വയറിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആ നീല ഷർട്ടിന്റെ അടിയിലൂടെ, അവളുടെ മൃദുവായ വയറിൽ അവൻ പതുക്കെ തടഞ്ഞു. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ അവസാനത്തെ പ്രതിരോധവും തകർന്നു വീണു.
ഗന്ധർവ്വൻ: “പറയൂ ദേവീ… നീ തയ്യാറാണോ?”
അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ കാന്തികശക്തിയും, വയറിലെ സ്പർശനവും തരുന്ന സുഖവും കാരണം വേദികയ്ക്ക് ഇനി മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അവൾ പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
